बाबुआमा (काव्यांश- ४१)
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : भर्दै उत्साह नौलो कृषि पशुधनमा गर्न लागौँ विचार। हट्छन् सम्पूर्ण वैरी सकस भवनका
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- २६)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेख्रेल : दुर्छे मैला र सङ्ला हितअहितसँगै चेतमै बास गर्छन् । छान्दै पोखूँ म सङ्ला
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- २३)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पृथ्वीमा साथ घुम्छन् दिन ऋतु महिना चेतले याम जानोस् । मिल्नेछन् प्राप्ति सङ्ला
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ११)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल : हिँड्नू सन्मार्ग रोजी मनसुख सहजै पाउँछौ सत्य भन्छन्। मानी पक्रे सुशिक्षा सुरलय बटुली
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ४७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र: जेठाबाकाे उद्घाेष भएँ बुढाे गयाे चुराे म काम गर्न सक्दिन भनी निराश रासमा थचक्क
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ४६)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध, चिन्तन कलिकाे खलियाेभित्र पसेर जनकाे मन । मडारिन्छ सदा आज खाेजेर आसुरी
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला- ४५)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : कर्मका बलले गर्दा जन्म हुन्छ मनुष्यको । कर्मले मार्ग बन्ने हो वर्तमान भविष्यको
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ (काव्यांश- १०)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : उठ्छन् प्रश्न अनेक उत्तर सही भेट्दैन मेरो मन । मात्रै ठान्दछ यो बडो
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला- २३)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : सिपको समादर गरौँ छन् पारङ्गत यी विभिन्न सिपमा हाम्रा बुढ्यौलीजन । जुट्छन् साधनमा
पुरा पढ्नुहाेस्
