बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ७१)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र तीर्थकाे प्रस्ताव छाेरा-छाेरी बुहारी अनुचर, जति छाै कर्ममा अस्तव्यस्त। हाम्रो वार्द्वक्यवेला कति दिन रहला
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ७०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : बाआमाकाे सल्लाह जेजस्ता कार्य हाँक्याैँ अघि बल रहँदा साेच राख्दै उदात्त आयाे वार्द्धक्यवेला
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६९)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : (जेठाबाकाे सुझाव) आमा धर्ती सबैमा अथक छ ममता सृष्टिकाे भार थाम्ने । बबा
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६८)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा साेध्दै छन्। आफ्ना सन्तान सारा विविध विषयमा दक्ष पाराैँ भनेर । तृष्णाका
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ६७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्धानुभूति (गाह्रै गाह्राे) वृद्धावस्था छ गाह्रो अझ धन नहुँदा बन्धुकाे साथ गाह्राे। गाह्रो
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ६६)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : (साेध्छ देवीप्रसाद) यात्रा हाे जिन्दगानी सकल मनुजले लक्ष्यकाे खाेज गर्छ। बाबा आमासँगैका अनुभव
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६५)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : अजङ्ग आओस् यमराज फाँटमा लखेट्न सक्ने छु उता म काँठमा भन्ने थियो आँट
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६४)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : निराशले मानव पस्छ खाडल अठाेटमा मिल्छ विशेषता, फल सङ्कीर्णका बीज सबै हटून् पर
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला, ६३)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : बालापन सललल बग्ने कलकल पानी मानव चाेला निर्मल ठानी तुलबुल धेरै नगर न
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा बनाैँ कर्मयाेगी नछाडेर काम गराैँ याेग व्यायाम भेटिन्छ राम गरे ध्यान खुल्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
