नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देवीप्रसाद मिश्र :

अजङ्ग आओस् यमराज फाँटमा
लखेट्न सक्ने छु उता म काँठमा
भन्ने थियो आँट सबै गयाे पर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४१५।।

लाैराे छ मेरो अहिले सहायक
संसार घुम्ने उसमै रह्यो हक
तथा म पार्दै छु सदा उँचो शिर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४१६।।

तर्दै छ आँखा अझ कालले पर
आफ्नै छ दायित्व छ कर्मका भर
मानेर के हुन्छ र कालकाे डर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४१७।।

उज्याउँदा त्याे तरवार दुष्टले
कता म जाऊँ बहमा यथेष्टले
भागेर बच्ने कुन ठाउँ हुन्छ र?
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४१८।।

मभित्र आफैँ अब हेर्न थाल्दछु
रमासँगै विष्णु यतै सजाउँछु
भागेर जाऊन् छल,कामना पर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४२९।।

सम्पूर्ण देवाधिपकाे सभाहल
मभित्र राखूँ परिदृश्य सक्कल
लक्ष्मी पते केशवमा परूँ भर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४२०।।

सदैव बन्दै दिलदार माहिर
नियालियाे जुन् परिवेश बाहिर
मभित्र हेर्ने छ अठाेट सुन्दर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४२१।।

पाखा गरा यी वन चाेक हेरियाे
सम्पूर्ण काेलाहल मात्र देखियाे
अदृश्यमा दृश्य नियाल्छु सुन्दर
याे देह पारूँ अब विष्णु मन्दिर।।४२२।।

( क्रमशः)

०००
२०८१/४/१७