बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ७०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : बाआमाकाे सल्लाह जेजस्ता कार्य हाँक्याैँ अघि बल रहँदा साेच राख्दै उदात्त आयाे वार्द्धक्यवेला
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ६७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्धानुभूति (गाह्रै गाह्राे) वृद्धावस्था छ गाह्रो अझ धन नहुँदा बन्धुकाे साथ गाह्राे। गाह्रो
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ६६)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : (साेध्छ देवीप्रसाद) यात्रा हाे जिन्दगानी सकल मनुजले लक्ष्यकाे खाेज गर्छ। बाबा आमासँगैका अनुभव
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबुआमा (काव्यांश -२०)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेख्रेल : जन्मेमा भाव सङ्ला हृदयतल नयाँ कर्मको सार खुल्छ। शोभाआभा धराको चयन खुद गरी
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली काव्य (६१)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र (सासूबुहारी) छ नाता जमेकाे बुहारी र सासू सदा एकता हाेस् नझारेर आँसु मुमा साथ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५९)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : (जेठाबा यसाे भन्छन्) नयाँ याे जमाना सँगैमा समाज नयाँ रङ्ग खाेज्दै बढेको छ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला – ५७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : देवीप्रसाद यसो भन्छ- बुबाका कुरा नित्य सुन्दै म आज हिँडेको छु छाडी सबै
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली (काव्य श्रृङ्खला- ३९)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : (हजुरबा आमाकाे चिन्तन ) पढ्ने चाैध र पन्ध्रका समयमा आमा भएका हक। भेटिन्छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
“बा” (काव्यांश- १६)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पाेखरेल : विधाता हो पापी विधि बह हुने रच्दछ किन ? सधैँ पार्छन् निम्जो सकस
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ३६)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध चिन्तनमा ठुल्दाइकाे उद्घाेष खेती गर्छु कपासकाे अब सबै पाखा पखेराभर । चर्खा
पुरा पढ्नुहाेस्
