Tag: बुढ्याैली काव्य
बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- २४)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : आफ्नो जनशक्ति आह्वान हुन्थे वस्तु सबै उपार्जन सदा नेपालका फाँटमा । के थाम्यौँ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- २०)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : परजीवी हुँदा घरका समस्या आशाको टुकुरो विशेष घरको हाम्रो मजाको ठिटो । खाने
पुरा पढ्नुहाेस्
बा ! (काव्य अंश- २)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : आफ्नो इज्जत धान्न उठ्न भवमा अर्ती सुधाझैँ दिने । आशङ्का मनका थुतेर जति
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली काव्य (३)
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : पक्षीमा कुखुरा र हाँस गतिला त्यस्तै परेवा-घर यत्रा यी घरपालुवा पशु यहाँ थेग्ने
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- १९)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : (अधिकारका दायरा) साठी वर्ष कटेर पार गरिए मान्छे बुढ्यौली भयो । आफ्नो बाल्य,युवा
पुरा पढ्नुहाेस्
