बिनुबाबा घिमिरेकस्तो मायाँ लाग्छ, आमा
न भोक न भकारी छ न शोक न सुर्ता अरूलाइ भन्छ उसलेे आफू बान्छ बुर्का साथी भाइको फोन बजे सुटुक्क है भाग्छ खुट्टा मात्र बजारे नि कस्तो मायाँ लाग्छ ।
बिनुबाबा घिमिरे :
छोरा पाउने कैले कैले भोटो सिउने ऐले
नानी भन्दा आची ठूलो कुरा हुन्छ कैले
ठुलै भए पनि बच्चा आफ्नो सानाे लाग्छ
झर्किएरै बोले पनि कस्तो मायाँ लाग्छ ।
अरूले के नकमाउनु , मेरो बच्चा रोगी
रूघा खोकी नलागेनि हुन्थ्यो होला भोगी
ध्यान गर्छ एक्लै बसी भोक उस्लाइ लाग्छ
आँखा तर्दै हिंडे पनि कस्तो मायाँ लाग्छ ।
आमा मात्र भने पनि संसार जिते जस्तो
सन्तानको सुख देखे खुसी लाग्ने कस्तो
जसरी होस् कमावस् है जस्तो मात्र लाग्छ
झनक्क भै रिसाए नि मायाँ मात्रै लाग्छ ।
न भोक न भकारी छ न शोक न सुर्ता
अरूलाइ भन्छ उसलेे आफू बान्छ बुर्का
साथी भाइको फोन बजे सुटुक्क है भाग्छ
खुट्टा मात्र बजारे नि कस्तो मायाँ लाग्छ ।
०००
कलङ्की, काठमाडाैं
सरल, सरस एवं यथार्थपरक रचना 🙏🙏