नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नन्दलाल आचार्य :

तीज आयो, माइती जाने रहर जाग्यो,
साडी फेर्दै चार थरी, मनै नयाँ लाग्यो ।
फेसबुकमा तस्बिर हाल्दै हाँसिन् मन्द-मन्द,
क्याप्सन लेखिन्- “सरल जीवन, खुसी अनन्त !”

दर खान पाँचतारे, ठाँटै बेग्लै देखियो,
प्लेटमा चम्चा मात्रै, बिलले आकाश छोयो ।
‘डाइटमा छु’ भन्दै दिदी मख्ख परिन्,
मिठाई देख्नासाथ प्रसाद भन्दै चाखिन् ।

रातो सारी, हरियो चुरा, छमछमी पाउजु,
रिल बनाउन रातैभरि जागे दिदी-भाउजू ।
गीतमा नारी-मुक्तिको चर्को स्वरको हुङ्कार,
घर पुग्नेबित्तिकै फेरि- “के गरूँ सरकार ?”

‘शिवजस्तै स्वामी पाऊँ’ भन्दै मागिन् वर,
कामको चाङ देखेर शिवजी लुक्दै थिए डर ।
सेल्फीमा शिव महान्, व्यवहारमा परमेश्वर,
घरायसी कामको भारले सास फेर्नै भुलेर ।

नाचौँ दिदी, गाऔँ बहिनी, प्रश्न पनि गरौँ,
तीजलाई केवल देखावटी पर्व नबनाई हेरौँ ।
गहना होइन, अधिकारको उज्यालो गहना सजाऔँ,
शिव पुज्नुअघि आफ्नै श्रमको मूल्य बुझाऔँ ।

०००
उदयपुर