नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

उत्तम विचार :

लड्दै थिईन् क्यान्सरकी बिमार
बोकेर भार्या पति छन् सबार ।
हावा बिनै तीब्र चलेर आँधी
लिए दुबैले जलमा समाधि ।।१।

यो हाल सर्वत्र धुवाँ समान
छ फैलिँदै रात हुँदा बिहान ।
अमूल्य चोला जलमा मिलाई
डाक्दै छ मान्छे किन काललाई ।।२।

लागेन केही उपचार गर्दा
भन्दै समाधान दिँदैन मर्दा ।
लामो छ चोला किन ठान्नु अल्प
मर्नु हुँदै होइन त्यो विकल्प ।।३।

दु:खी म जस्ता कति छन् भएका
रोगी बनी घाउ स्वतम् सहेका ।
हेर्दै नहेरीकन मर्न आएँ
रहेछ यो भार भनी बिसाएँ ।।४।

कोसी निली भोग अघाउँदैन
रुँदैन ऊ आँसु बगाउँदैन ।
बग्छन् सयौँ लास बनेर ज्यान
बन्दै छझैँ रक्तिम त्यो मुहान ।।५।

आए चुनौती चुपचाप टर्थ्यो
हतारमा ज्यान नफाल्नुपर्थ्यो ।
विद्रोह हो यो कसरी भनूँ म
बाँचेर लाचार त्यसै बनूँ म ।।६।

किरा फट्याङ्ग्रासरि मर्नु हुन्न
फुल्नै नपाई कलि झर्नु हुन्न ।
सम्मोह यो जीवनले भगाओस्
र मोह बाँच्ने सबमा जगाओस् ।।७।

०००
काठमाडाैं