होस् वृद्धबेला सुखको निसान
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : चल्दैछ संसार विचार गर्नू । सद्ज्ञानले यो दिल पूर्ण भर्नू ॥ सम्झौँ सबैले
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्धमा खुसी फुलोस् वसन्तले भुलाउँदा
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल शान्ति बाँड्छ कोइली वसन्त प्रीत गाउँदै । फूल फुल्छ बागमा मुसुक्क मुस्कुराउँदै ।। गर्छ
पुरा पढ्नुहाेस्नसम्झ सासू किन बन्दिनन् मुमा ?
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल समस्त संसार विचित्र खुल्दछ । र वक्षभित्रै भव पूर्ण डुल्दछ ।। हियार खोली छिर
पुरा पढ्नुहाेस्विगतकै छ सिको अझ वृद्धको
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोखेल : अगतिलो गति भोग्न परेपछि । वितलले तल ठेल्छ डरेपछि ।। उदरमा दर राख्न
पुरा पढ्नुहाेस्विगतकै छ सिको अझ वृद्धको
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोखेल : अगतिलो गति भोग्न परेपछि । वितलले तल ठेल्छ डरेपछि ।। उदरमा दर राख्न
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ६२)
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : आफ्ना सौख्य भुलेर ज्ञान बटुली बाँडी रमाए उनी। मेरा खातिर कष्टपूर्ण पथमा आफ्नो
पुरा पढ्नुहाेस्आनन्द होला के गरी ?
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : चिन्दैन आफ्नो जन्म जो पर्नेछ भारी सङ्कट। जानेर यो उठ्ने छ जो चिर्नेछ
पुरा पढ्नुहाेस्खुसी मान्दै हाँस्छन् हरबखत यी वृद्ध घरका
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : सयौँ झेले टन्टा परिजन रमून् यो मन लिए । सधैँ हाँसो भर्ने अटल
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश -६१)
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : धेरै लोभ र द्वेष, राग रिपु हुन् टाढा सधैँ राख है । सेवा,
पुरा पढ्नुहाेस्बनेर वृद्ध तारक
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोखरेल : विवेकयुक्त ज्ञानले उचाल्छ साधना पथ गुडाउनेछ यत्नले बुझेर जिन्दगी रथ । अनेक शिल्पका
पुरा पढ्नुहाेस्
