Tag: दीनानाथ पोख्रेल
“बा” काव्यांश- १३
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पाेखरेल : मान्छे जाल र झेलमा लहसियो आफ्नो पराई बनी । दैवी तथ्य अनेक छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
तृप्ति
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : अर्काका भरमा बस्यो यदि भने पर्नेछ भोकै रुन । आफू निर्भर बन्न कोसिस
पुरा पढ्नुहाेस्भयो भारी चिन्ता मुलुक कसरी चल्दछ भनी ?
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : थिए हाम्रा जेजे कल प्रविधि ती बेच्न म पुगेँ । सुरक्षा होस् भन्ने
पुरा पढ्नुहाेस्बा (काव्यांश-११)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : त्यो आकाश खसे समान हुन गो जो दागबत्ती दिँदा। काँप्दै थर्थर बत्तिएँ बल
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ (काव्यांश- १०)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : उठ्छन् प्रश्न अनेक उत्तर सही भेट्दैन मेरो मन । मात्रै ठान्दछ यो बडो
पुरा पढ्नुहाेस्बा (काव्यांश- ९)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : ज्ञाता हो भव ज्योतितुल्य मन त्यो अल्पेर टाढा हुँदा सारा देह भिज्यो परी
पुरा पढ्नुहाेस्
