नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देवीप्रसाद मिश्र :

युवा थिएँ बुढो भएँ तथा छ सभ्य चेतना ।
कुनै निराश रासमा म लिन्न व्यर्थ वेदना ॥
निशा धपाउँदै उता,प्रभात नित्य डाक्दछु ।
न हार मान्छु कर्ममा विधानमा रमाउँछु ॥२९९॥

हिँडाउँदै छु जिन्दगी अझै छ जोस जाँगर ।
युवाहरू समस्तमा विशेषता छ आदर ॥
भरे म शून्य मार्गमा अवस्य जानुपर्दछ ।
बुढो लगाम अन्त्यमा युवा समक्ष छाड्नुछ ॥३००॥

मनुष्य जन्म साथमा चलायमान छन् पला ।
भुरा युवा र प्रौढ नै हुने पछाडिका बला ।
छ तथ्य हेर बाबु हो सपार भित्रको मन ।
सुयोग्य ठान चित्तमा सदैव वृद्ध चिन्तन ॥३०१॥

पछाडि गन्छ पाइला ढुकेर काल दुच्छर ।
अगाडि हिँड्छ आँटले शरीर अस्थिपञ्जर ॥
छ सोचमा उदारता समस्तका मुहारमा ।
खुसी सदा सदा झुलोस् प्रभातमा ससाँझमा ॥३०२॥

नथाक कर्म फाँटमा, नसाट सत्य दाममा ।
नपाल त्रास चित्तमा नलाग द्रोह भावमा ॥
ननाघ वृद्ध भावना विशेषता अमालमा ।
समाल सत्य साधना प्रभात झुल्छ माथमा ॥३०३॥

जुवा र तास खेलमा भुलेर द्वन्द झेलमा ।
पिटेर ढोँङ गेहमा छरेर अर्थ भेलमा ॥
विनाश हुन्छ जिन्दगी प्रताड घुस्छ देहमा ।
समाल वृद्ध भावना मनोभिराम गेहमा ॥३०४॥

नलाग आस रासमा झुकेर दासता तिर ।
बितेर जान्छ जिन्दगी बनी सदैव अस्थिर ।
समान मित्र साथमा मिलेर कार्य फाँटमा ।
जुटे पुगिन्छ लक्ष्यमा रहिन्न झोस काँठमा ॥३०५॥

०००
काठमाडौं