नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देवीप्रसाद मिश्र :

फाल्दै युवा प्राैढ सुबाल्यबेला।
टुप्लुक्क आयाे अब वृद्धबेला।।
भारी नमानून् घरका जहान।
होस् वृद्धबेला सुखको निसान ।।१।।

छाेरा र छाेरी,दिलका सितारा।
थामेर राखून् सब भाइचारा ।।
देखूँ थलामा जहिल्यै बिहान ।
होस् वृद्धबेला सुखको निसान ।।२।।

मान्दै वयाेवृद्ध सदा छहारी।
सङ्घर्षमा खास,कतै नहारी।।
सन्तानले धान्न सकून् विधान।
होस् वृद्धबेला सुखको निसान ।।३।।

सन्तान भाेका नबनून् भनेर।
पाखा र भित्ता जहिल्यै खनेर।।
साठी बिते वर्ष बनी किसान ।
होस् वृद्धबेला सुखको निसान ।।४।।

बर्सेर आओस् नित प्रेमधारा ।
अत्यासमा नाति बनाेस् सहारा ।।
सद्भावले दुःख गरी, निदान ।
होस् वृद्धबेला सुखको निसान ।।५।।

०००
काठमाडाैं