नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

म बास् बसेको घरमा एउटा भर्खर-भर्खर बास्न सिक्तै गरेको भाले रातैभर किक्रिक् किक् ! किक्रिक् किक् गरेर बासी रह्यो ।

बिहान, खोरमा थुनेका कुखुरा छोड्दै गर्दा घरमूलीले त्यसै चल्लोलाई इङ्गित गर्दै सरापिन्- “कस्तो अलछिनी पड्के र’छ भनें रातभरि कराएर सुत्नै दिएन ।”

सिकुवामा बसेर अम्खोराको पानीले मुख धुँदै गरेका घरपति (घरमुला=पुरुष भएकाले) बिना बिथ्थामा जङ्गिहाले- “पोथी भएको भए त धुरी कटाउन हुन्थ्यो, साला भाले परो र पो ….।”

मैले कुखुराको बथानतिर नजर लगाएँ । अरु कुखुरा त समूह-समूह बनाएर चारो टिप्न तल्लीन भै सकेका थिए तर राति किक्रिक् किक् गर्ने चल्लो भनें जगर फुलाएर अर्को वयस्क भालेसँग जुध्न हाँक दिँदै रहेछ । उसको जोरी खोजाइले मलाई आकर्षित नगरी छोडेन अनि के भन्छ यो नाथे भनेर उसको कुरा सुनेको त उ भन्दै रहेछ- “धन्न, मैले रातभरि आँखा झिमिक्क नगरी बासेको थिएँ र आज उज्यालो भयो । म नहुने हो भनें त उई हो ।”

“चल्लाको कुरा सुनेर मेरो मनले प्रश्न गर्‍यो- “बास्न जानेको छैन समय संचालनको फुईं गर्ने कुन पार्टीको ठेट्नु होला यो ?”

गौरादह-७, झापा