नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

करूण सुवेदी :

बाटामा हिँड्दै गरेकाे गाडी राेकिन्छ ।
गाेली मजाले बाेल्छ युवाकाे आवाज राेकिन्छ ।
कहिले विश्वविद्यालयमा पढाइ राेकिन्छ,
पढाइ भइहाले परीक्षा राेकिन्छ,
परीक्षा भइहाले फेरि रिजल्ट राेकिन्छ,
राेकेकाे राेकै गर्छ याे पारा कहिले सकिन्छ?
डाक्टर साब् !
मेराे देशलाई कब्जियतकाे लक्षण देखिन्छ ।।

राेजगार खाेज्ने युवाकाे नाथ्राे फुटाइन्छ।
राेजगार गर्नेलाई फेरि आगाे लगाइन्छ ।
अनुदानै अनुदानमा बाँचेर
स्वतन्त्रताकाे धाक लगाइन्छ ।
भाँडमै जाओस् देश र जनता बाल भएन
विकासकाे मुखुन्डाे लाएर भाेट उठाइन्छ ।
सकियोस् चुनाव
पखालाले च्यापे जस्तो मुख देखिन्छ।
ए डाक्टर साब् !
मेराे देशकाे पेटमा जुकाकाे लक्षण देखिन्छ ।

छ्या ! छ्या ! ग्यास्ट्रिककाे हावा जस्तो गनाउँछ ।
मेराे देशकाे सांसद पनि त्यस्तै गनाउँछ।
पायल्सकाे दुःख भन्दा जनताकाे दुःख सस्तो बनाइन्छ ।
भाेट माग्दा जनता राम्रा हुन्छन्,
अन्यथा मुखकाे डण्डीफाेर जस्तो बनाइन्छ ।
चिल्लो गाडी नचडेसम्म हिँड्न सकिन्न,
गाडी चढे जनताकाे दुःख देखिन्न ।
पैसा देखिन्छ डुब्दै गएकाे युवाकाे बैँस देखिन्न ।
आफूले गरेकाे हर्कत देखिन्न अर्काकाे विकास देखिन्छ ।

देख्ने देख्दैन न देख्ने देखिरहन्छ ।
डाक्टर साब् !
मेराे देशलाई माेतिबिन्दुकाे लक्षण देखिन्छ ।

०००
बर्दिया, हाल थानकाेट, काठमाडाैं