नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

प्रधान्मन्त्रि भइ गया सुशिल’दा आफ्नै गरौं हित् भनी
छट्टु वामनदेव् पर्या चरणमा हिस्सा म पाउँ भनी ।
के माग्छौ भन बामदेव प्रभुले मर्जी भयाथ्यो जसै
पाउँ गृह प्रभो भनी जब भने त्यै गृह पाए तसै ।।

दारी राम थिए झनै कम कहाँ दौडी नजिक्मा गया
बिना अर्थ म बाँच्न सक्दिन प्रभो भन्दै बिलौना गर्या ।
त्यो आशीष महेशको दिइसक्याँ हे राम क्या मो गरुँ
जे माग्छौ अरु माग राम गतिला छन् स्वादिला झन् अरु ।।

मैले चिन्दछु त्यो महेश बिचरो चिन्दैन कुइरेहरू
मेरै पक्ष छ विश्वबैंक प्रभुजी बिन्ति अझै के गरुँ ?
आशिर्वाद छ पश्चिमा जगतको गर्नेछु मैले भलो
दिन्नौ अर्थ भने म निश्चय यहाँ विद्रोह गर्छु प्रभो ।।

यस्तो धक्कु सुनी मुसा सुशिल’दा लत्रेर गल्दै गया
सुम्पी अर्थको अर्थ राम् चरणमा लौ खाउ भन्दा भया ।
यो सम्चार सुनी महेश पिरले कालो र नीलो बनी
सोधे पाउ समाउँदै सुशिलको भो क्यान यस्तो भनी ।।

पथ्र्यो जानु त राम दाजु वनमा मैले कसोरी पर्यो
मेरो क्यै खतवात हो कि अथवा चुक्ली कसैले गर्यो ।
यस्तै ताप गरी विलाप मनका पोखे महेश्ले जसै
आँखा चिम्म गरेर चिन्तन गरी बोले प्रभुले तसै ।।

यस्तै भो यसपल्ट जाउ वनमा भानिज ज्ञानी तिमी
खाऊ कन्द र मूल स्वास्थ्य गठिलो पार्नेछ यसले पनि ।
त्यस्तो खत्तम छैन जङ्गल त्यहाँ पाइन्छ सञ्जीवनी
पैलेका वनवासि हेर अहिले कस्ता भयाछन् धनी ।।

मामाका गुढमन्त्र यो सुनिसकी आज्ञा सिरोपर गरी
लागे जङ्गलमा महेश बिचरा कर्मै छ खोटो भनी ।
राम्रा मुख्य विभाग बाँडचूँड भै बाँकी जती जे रह्यो
खाउन् गिद्ध र स्यालले पनि भनी हड्डी उतै फालियो ।।

छट्टु स्याल्हरुको कुरा जब मिल्यो ब्वाँसो उता कुर्लियो
दिन्छौ भाग भने त देउ गतिलो खाइन्न जूठोपूरो ।
ब्यूँझियो जब भूत त्यो सुशिल’दा मन्साउँदै भूत त्यो
पात्लो फालि दिया ल खा घिच भनी वाणिज्य आपूर्तिको ।।

बण्डा बल्ल मिल्यो भनी सुशिल’दा सन्तोक के गर्दथ्या
भै आक्रोशित रामचन्द्र रिसले झर्केर गर्ज्या उता ।
सत्रौंपल्ट लडी पराजित हुने पक्का जुधारु म हूँ
मेरो मूल्य कुनै रहेन दलमा मैले कसोरी सहूँ ।।

लाग्दा बात अवाक भै सुशिल’दा दारी मुसार्दै रह्या
त्यैबेला लिई शस्त्र शास्त्र मसिहा मोदी पधार्दा भया ।
सुन्कोशी तिर हेर्छ, हर्छ कसले दुर्दान्त दुर्भाग्य त्यो
मोदी कीर्तनमा छ मख्ख अहिले सर्कार यो देशको ।।

मुसो मार्न सकेन भन्नु कसरी उड्ने चरी मारियो
गौजात्रा अब के मनाउनु यहाँ जात्रा नयाँ थालियो ।
माग्दै पाँच करोड भाङ धतुरो रोप्दैछ छ यो संसद
कैले फल्दछ संविधान त्यसमा आफैं बिचार्नुस् अब ।