नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हामीले पशुपतिनाथको
हल्लेर खाने साँढेलाई
खेत जोताउने प्रयास ग¥यौँ
हामीले घाँस खाने साँढेलाई
चौरासी व्यन्जन खुवाउने दुरप्रयास ग¥यौँ
घाँस खाने साँढेले घाँस खान्छ भने
त्यो साँढेको के जान्छ
गए छ भने पनि तपाई हाम्रै जान्छ ।

हामीले साँढेलाई
उसको मालिक भन्दा ठूलो ठान्यौँ
हामीले साँढेलाई
कलियुगको ठूलै उदारकर्ता नै मान्यौं
साँढेलाई पाल्न ऋणै बोक्यौँ
साँढेले बोल्दा ताली ठाक्यौँ
जति मिष्ठान्न खुवाए पनि
साँढेले घाँस नै खान्छ भने
साँढेको बाउको के जान्छ
गए तपाई हाम्रै नै जान्छ ।

छालाको पहिरन लाउने उसका मालिक
तर साँढेलाई हामीले
लाखौँ लाखको सुट हालिदियौँ
साँढे भने पनि पछि हामीले
दरबारका नारायणलाई फालिदियौँ
पाँच तारेमा ज्यूनार गराउँदा पनि
साँढेले घाँस नै खान्छ भने
साँढेको बाउको के जान्छ
गए तपाई हाम्रै नै जान्छ ।

हामीले साँढेले हिँड्न नसकेपछि
पजेरोदेखि प्राडोसम्म किनेर दियौँ
खान बस्न चाहियो भनेपछि
दरबारको तलब भत्ता छिनेर दियौँ
त्यसले पनि नपुगेपछि
सुत्केरी भत्ता समेत गिनेर दियौँ
देश विदेश जान्छु भनेपछि
रातो पासपोर्ट पनि बिनेर दियौँ
अभैm पनि साँढेले घुस घाँस खान्छ भने
यो साँढेको बाउको के जान्छ
गए तपाई हाम्रै जान्छ ।

हामीले साँढेलाई
पढछु लेख्छु भनेपछि
मास्टरदेखि डाक्टरसम्म पढायौँ
विदेशमा पढ्छु भनेपछि
त्यहाँ पनि पढ्न पठायौँ
आज हाम्रा लागि
केही गर्लान् कि भन्दा साँढे
घरि जुलुस नारामा जान्छ
घरि आन्दोलनमा जान्छ
चौरासी व्यन्जन खुवाए पनि
फेरि पनि साँढे घाँसै खान्छ
यो साँढेको बाउको के जान्छ
गए देशकै सम्पति जान्छ ।

त्यसैले हामी फेरि
साँढेको बारेमा सोच्नुपर्छ
अब खोज्दा
साच्चैको जोत्ने साँढे खोज्नुपर्छ ।
दाङ, हाल– काठमाडौं