नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कवि हुने नहुने हकदार को
कवि हुँदा नहुँदा पनि यार को ?
कलहका कविता कसरी कथूँ
प्रकृति संस्कृति खोज्न कहाँ पसूँ ? ।।

प्रकृति खोज्न पुगूँ कृति हुन्न खै
विकृतिका कविता पनि छुन्न खै
कवि बनूँ नबनूँ मझधारमा
कति अडूँ नअडूँ कवि प्यारमा ।।

सरस काव्य बने नबने कवि
दिनहुँ व्यस्त अरे रवि झैँ छवि
घन घटा तमको चिरफारमा
विकृत प्राकृत काव्य सुधारमा ।।

दिनहुँ व्यस्त कतै कविता रची
विकृति संस्कृतिका बिचमा पसी
न त कतै हकदार बने कवि
अनि भनूँ कसरी रवि झैँ छवि ।।

हुन त ती पनि हुन् रवि झैँ कवि
अधिक काव्यसुधा रसका छवि
महक स्वाद कुनै फल पुष्प झैँ
दिनहुँ मान नमान विलुप्त झैँ ।।

कथित नाम अनाम नसोच्दछु
कलमको गति मान नरोक्दछु
हृदयभित्र पसे नपसे पनि
निरत चिन्तनकै छु महाधनी ।।

कति दिऊँ प्रति ताम्र सुपत्रको
रकम मान विना अलपत्र भो
न कविता न त ताम्र सुपत्र नै
कलम मात्र सधैँ घरभित्र नै ।।

काठमाडौं