नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

गुलाफको फूल टिप्नु प्रेम वियोग रहेछ मेरो
असत्य भित्र सत्य खोज्नु भ्रम भएछ मेरो ।।

न आँधीहुरी भन्न सकें न बादल भन्न सकें
बोधा काँडेबार तोडेर मन उडी गएछ मेरो ।।

पत्थर त धन्य पत्थरै हो यही थाहा भयो
कङ्कालले सम्पूर्ण पीर व्यथा सहेछ मेरो ।।

नचाहनेलाई अजम्बरी दाइजो दिइ दिन्थे
तिम्रो लागि सुकेको हातखुट्टा तय छ मेरो ।।

मैल शिर पूजा गरेर तिमीलाई दिन सक्तिन
भेडे स्वरमा गाउँछु सुरिलो लय छ मेरो ।।

चाहन्छु मध्य रातमा पनि भूतको फिल्म हेरूँ
आत्मा सन्तुष्टि हुँदा एदाकदा भय छ मेरो ।।

तनहुँ