नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मलाई बाहिर छिँडीको
चिसो सिरेटोमा छाडेर

उज्यालो खोज्ने बहानामा
गुफामा छिरेर

टुकीको लाउकामा
न्यानो राप ताप्दैमा

तिमीले- म उज्यालो भएँ
उ- अध्यारै रह्यो भन्ठाने पनि

टार्न सक्दैन टुकीले
चिर अँध्यारोलाई

उज्यालो त्यहाँ छ
जहाँ देखिन्छ पारदर्शी मनले
चम्किला घाम र जून

जुन दिन हामीले
अँध्यारो गुफा फोडेर
पाइला टेकेका थियौँ संसारमा
त्यही नै थियो उज्यालोको सुरुवात !