नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

जन्मजात नेपाली भए पनि
ए भनेको अमेरिका
बि भनेको ब्रिटिस
र
सि भनेको क्यनडा
भन्दै सिकेको मैले
कति कति कापीमा
लेख्दालेख्दै
आफ्नो भाग्य लेख्न बिर्सिएर
भौतारिँदै
१२ पास गर्दा नगर्दै
खाडी मुलुक पुगेर ब्युझिएपछि
थाहा भयो
नेपाली हुँ भन्न पनि
सारै रिस पो उठ्दो रैछ ।

खेत-बारी बाँझो राखेरै
मरूभूमिलाइ हराभरा बनाउने म
रगत-पसिना बगाउँदै
आधा पेट खाएर
देशलाई रेमिट्यान्स पठाउने म
प्रदेशका तातो हावाले फोक्सो भरी
देशलाइ धेरै-धेरै माया गर्ने म
के देश ?
तिमीले अफ्ट्यारोमा मलाई उद्दार गर्‍यौ ?
तातो घाममा जलिरहँदा
चिसो बालुवामा चिच्याइरहँदा
तिमीले मलाई कति पटक बिचरा भन्यौ हँ ?
मलाई थाहा छ
तिमीले मेरो खोजी गरेनौ
र त
नेपाली हुँ भन्न पनि
सारै रिस पो उठ्दो रैछ ।

पासपोर्ट बनाएको हिसाब राख्यौ
म ठगिएको चाल पाएनौ
औँला भाँची रेमिट्यान्स गन्यौ
मैले पाएको दुःख महसुस गरेनौ
मेरो घर
मेरो परिवार
मेरो समाज
मेरो सस्कृति
उजाड-उजाड भैरहेको
तिमीलाइ मतलब नै रहेन भने
म नेपाली हुँ
भन्दा पनि सारै रिस पो उठ्दो रैछ ।

०००
१७ पौष २०७९
धादिङ