नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नारायण भट्टराई

जे ने ते ने कविता कोरेकै छु
कनीकुथी कविताले
फेसबुकको भित्तो भरेकै छु
लाइक र कमेन्ट पाएकै छु
सामाजिक सञ्जालमा
च्याउ सरी उम्रिएका कविका लिस्टमा
एउटा ठाउँ पाएकै छु
किन हुनु पर्यो मलाई भानुभक्त !

फेसबुके कविका कविते किच किचको रमिता हेरेकै छु
सस्तो कविको बिल्ला पाएकै छु
गोष्ठी गोष्ठी धाएकै छु
महिनामा दुइ चार वटा कदर पत्रले
सामाजिक सञ्जालको भित्तो रंग्याएकै छु
किन हुनु पर्यो मलाई भानुभक्त !

कवितामा राजनीति घोलेकै छु
विदेशी नेपाली भए पनि टाउकामा स्वदेश बोकेकै छु
दिनमा एउटा महावाणी फेसबुकको भित्तामा ठोकेकै छु
किन हुनु पर्यो मलाई भानुभक्त !

लेखिसकेपछि जे लेखे पनि कविता भइ हाल्छ
हजारौं का हात हातमा गइहाल्छ
कहिले आलु शीर्षक राखेर पिँडालुको बारेमा लेख्यो
कैले पिँडालु शीर्षक राखेर
पिरती लाउनेहरुले देशको विकास गरेनन् भनेर
नेतालाई गाली गरेर लेख्यो
जे लेखे पनि बिकेकै छ
फ्यान प़mलोइङ्ग यसरी नै टिकेकै छ
किन हुनु पर्यो मलाई भानुभक्त !

कुवा खनाएको कथा लेखेर के फाइदा
बाँडेर धनी भइन्छ ?
बिक्ने कुरा पो लेख्नु पर्छ
फाइदा कहाँ छ देख्नु पर्छ
बाँचुन्जेल भाइरल भइयो भने
एक पद नछोडी अर्को पदमा बस्न पाइयो भने
किन हुनु पर्यो मलाई भानुभक्त !

०००