नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विरही अधिकारी :

उठेनन् तिमी भित्रका अश्त्र ज्ञान
खुलेनन् अझै चेतनाका मुहान
सधैँ पीरको छट्पटीकै गुनासो
सधैँ भन्दछ्यौँ दुखले मार्न आट्यो ॥

दिलै भित्र दुख्दा सदा क्यै नभन्ने
समस्या सबै आउँछन् ती नगन्ने
सधैँ कर्ममा लक्ष्यको ख्याल साथ
तिमी धीर निर्दोष प्यारी पराग ॥

शदी बद्लियो काँचुली फेरिएन
कता के भयो त्यो सबै लेखिएन
लु आमा स्वयं लेख आफ्नो चिनारी
गराऊ नयाँ यामको चेत जारी ॥

तिमी आत्म वैनी र माता सबै हौ
सबै सृष्टी सन्तानदात्री पनि हौ
तिमी माथि जौडे फलामे लगाम
सधैँ त्रासमा, कप्टमा बित्छ ज्यान ॥

सकेनौ कहिल्यै यहाँ झार्न तारा
बढी काम तिम्रो तिमी सर्वहारा
बनेनन् कसैका हितै संविधान
तिमी आफुले कोर्नु पर्थ्याे विधान ॥

पुरुष् तन्त्रको जालमा जेलमा छौँ
बलात्कार अन्यायकै खेलमा छौँ
नसम्झे यहाँ हुन्न आदर्श सीता
सकेनन् कतै तोड्न कालो कुकृत्य ॥

तिमी सृष्टि संरक्षिका दीप बाती
तिमी लाग्दछ्यौ लोककै न्याय माथि
यहाँ पापको भेल नै रोक्नु पर्छ
सकेनौ भने बन्दुकै बोक्नु पर्छ ।

तिमी विश्व-वन्धुत्वकी जन्मदाता
तिमी नै दया प्रेमकी हौ विजेता
तिमी भित्र मातृत्व माया अथाह
बगेको छ राम्रो तरङ्गी प्रवाह ॥

तिमीमै छ पीडा र आँसु अमिला
थिचेको मिचेको पुरानै छ चाला
सहन्छ्यौ तिमी तोड पर्खाल ठूलो
नतोडी कहाँ हुन्छ कैले उज्यालो ।

०००
भद्रपुर, झापा