नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. बमबहादुर ‘जिताली’:

कसैलाई दशैं आयो, कसैलाई दशा
कोरोनाको कहरले सुके सबै नसा ।
पैसा भए चामल छैन, चामल भए मासु
गाईजात्रे दशैं बन्यो मिली हाँसो आँसु ।

कसैको छ हातभरि भण्डारको साँचो
कसैको छ दुई छाक खान पनि खाँचो ।
छोराछोरी रुदै भन्छन् मेरो नाना खोई ?
यौटा सारी पनि छैन भन्छे फेरि जोई।

हामीहरू खसी पर्याैं महंगीले गर्दा
भत्ता खाने बोका भए हामी खसी पर्दा ।
रांगाहरू उफ्रिएर बल्ल खाइस् भन्छन्
भेडाहरू रमाएर भेडै भएस् भन्छन् ।

कुखुराले पनि भन्छ तन्काएर घाँटी
बजारमा किन्न जाँदा केही छैन खाँटी ।
नौ दुर्गाको मन्दिरमा गए ठूला टाउका
पसलमा आउने भए शुद्ध मासु माउका ।

टीका थाप्न जाऊँ भने कोरोनाको डर
कहरमा कुम्ल्याउने भए अजिङ्गर ।
घुस खाने खुशी भए हाँसे खाई मीठो
रित्तो खल्ती भारी भयो नपाएर पिठो ।

कसैलाई दशैंको दशा कसैलाई सधैंको तमासा ॥

०००
काठमाडाैं