नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

लक्ष्मण नेवटिया :

शान्त बसेको जिब्रो, ओठमा छ ताला,
तर मगज जपिरहन्छ संसारकै माला।
आफ्ना विचारमा थपिरहन्छौं हलाहल,
विगत, वर्तमान र भविष्यको कोलाहल।

रातभरिको गन्थन, दिनभरिको रन्थन,
भित्रभित्रै चलिरहन्छ एकोहोरो मन्थन।
देखाउनलाई मौन, भित्र चलिरहन्छ हुरी,
चढाउनलाई फूल, तर भित्र रेट्छन् छुरी।

सिद्धान्त निसास्सिएर भित्रै गुम्सिन्छन्,
नभनिएका कथ्य प्रश्न बनी झुण्डिन्छन्।
बाहिर हाँसो ओढेर बाँचेको छ यो काया,
भित्र मडारिएको चिन्ताको कालो छाया।

विगतको पीर, भविष्यको डरलाग्दो भीर,
बाँदरझैँ उफ्रिरहने ढोंगी यो मन अस्थिर।
हैरान अति नै म आफ्नै मगजको खेलले,
थिचिएको अनियन्त्रित सोचको झेलले।

०००
विराटनगर