नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

राशिफल हेर्दा मधुर भोजन लेखेको थियो । मधुर भोजनको अर्थ मिठाइ नै हुन्छ भन्ने क्यै छैन । राजनीतिमा मूल्य र मान्यता हराए जस्तै शब्दहरूको अर्थ पनि फेरिँदै जान्छ । राशिफलले आजको साँझ रमाइलो होला जस्तो लाग्यो । पर्खि बसेँ… !

नभन्दै चितुवा कराउनु र बाख्रो हराउनु ठ्याक्कै मिल्यो । एकजना वरिष्ठ प्रहरी अधिकृतले साँझमा ‘खाजा साजा खाऔँ ।’ भन्ने कर्णप्रिय प्रस्ताव राखे । राशिफल लेख्ने लठेब्राहरूको लरबरिएको खुट्टो पनि कहिलेकाहीँ ठिक ठाउँमै पर्दो रहेछ भन्ठानेँ ।

सूर्य अस्त नेपाल मस्त ! हामी पनि रमाइलो वातावरणमा मस्त थियौँ । मस्त मस्त भैसकेका थिएनौँ । टेबिलमा सजिएका पेय र खाद्य पदार्थले हामी भित्रको भीमसेनलाई जिस्काउन थालेको थियो ।

मैले यसो फुर्सत मिलाएर सोधेँ (म प्रायः खानपिन गर्दा बेफुर्सदी हुन्छु ।)– प्रजातन्त्रको पुनर्वहाली र प्रहरी विभागमा तपाईंको बहाली सँगसँगै भएको र’छ ! कस्तो लाग्यो त ?

‘मलाई त खसीको भन्दा कुखुराको सेकुवा मिठो लाग्यो ।’ प्रहरी हाकिमले आफ्नो ‘सेन्स अफ ह्यूमर’ को परिचय दिए ।

‘धत्तेरी मैले त तपाईंको अनुभव पो जान्न खोजेको !’ म पनि कुखुराकै सेकुवातिर लम्केँ ।

उनले आफ्नो विभागको सत्य सेवा सुरक्षणम्को किरिया खाएर भने– हेर्नुस् सर, तपाईंलाई के ढाँट्नु । म आफ्नो आठ वर्षको अनुभव भन्छु । पार्टी कार्यकर्ताहरू त चोर, डाँका, गुण्डा मात्र हुँदा रे’छन् ।

‘कसरी यस्तो निष्कर्षमा पुग्नु भो ?’ मैले आश्चर्य मिश्रित प्रश्न गरेँ ।
पार्टी नेताहरू यस्तैका मात्र सिफारिस गर्छन् । अपराधीहरूलाई नेताले आफ्नो ठान्ने रे’छन् । अपराधी र नेताहरू बीच कस्तो सुमधुर र प्रेम हुँदो रहेछ । मेरो विचारमा प्रेमको असली मर्म त अपराधी र नेताहरूले मात्र बुझेका छन् । कवीरदासको अढाई अक्षरको प्रेमलाई बुझ्ने यिनै दुईथरि हुन्– अपराधी र नेता !– उनले दार्शनिक कुरा गर्न थाले । चैलेञ्जेरले छोएछ भन्ठानेँ ।

‘खाँदाखेरी धेरै बोल्नु आफ्नै स्वास्थ्यका लागि बेठिक’ भन्ठानेर मैले प्रतिवाद गरिन ।
बारा, हाल थानकोट, काठमाडौं