नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

उडेका हजारौँ चरा आसमान
गुडेका पुरानै सबारी बथान
त्यसै उड्छ या गुड्छ आफ्नो विचार
समालिन्न कैलै जवानी मुहार ।।

चराका सिकारी लुकी ताक्न खोज्छन्
निमोठेर मुन्टा भुटी चाख्न खोज्छन्
जबानी छ मेरो परी ताक्न खोज्छु
बिहे हुन्छ पक्कै भनेरै म रोज्छु ।।

पुराना सबारी गुडेका गुडै छन्
नयाँ चल्न खोज्दा फुटेका फुटै छन्
कतै फुट्छ झैँ प्रेम नौलो निसाना
पुरानै सबारी चलाऊँ कि साना ।।

उडेका चरा झैँ उडेकै छ आशा
गुडेका सबारी सधैँको निराशा
लुकाएर ढुङ्गा जसै हात छोड्छु
चरा झट्ट भाग्छन् सबारी म तोड्छु ।।

कतै हाल मेरो पुरानै सबारी
सधैँ टिक्न सक्ने धुवाँकै भकारी
नयाँ रूपमा टिक्न गाह्रो म ठान्छु
जबानी छ पक्कै बिहे खान्छु खान्छु ! ।।

कहाँ चन्द्रमाको चराको चटारो
दगुर्दा दगुर्दै कहाँको झटारो
उडाएँ खुला भावना मात्र क्यार
बिहे बल्ल बुझ्ने भएँ छैन प्यार ।।

काठमाडौं