नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एकजना बेरोगारले कामका खोजी गर्दै जाँदा चिडियाघरका भित्तामा कामदारको आवश्यकता भन्ने सेतो कागज टाँसेको देखेछन् । सजिलो काम, बाघको छाला ओढेर दिनभरि खोरमा बस्नुपर्ने । बाघका दर्शनार्थीको रहर बुझेर बेला बेला गुर्जिंदै वरिपरि लमक लमक घुमिदिनुपर्ने, काम त्यति नै थियो ।

यो मस्तीको जागिर उनले धेरै वर्ष खाए । जागिरेका आआफ्ना कथाव्यथा हुन्छन् । उनको पनि छ । एक दिन चारो हाल्ने मानिसले सिंहको खोरको आग्लो लगाउनै बिर्सेछ । सिंह लमक लमक लम्किँदै आयो । नजिकै आइपुग्यो ।

अब बितायो, उनको सातो गयो । स्थानीय निर्वाचन आइसकेको छ, कुनै उम्मेदवारका बाघ जस्ता साहसी त कुनै उम्मेदवारका सिंह जस्ता बलिया कुरा बेलाबेला सुनिदै थियो । भोट फलानालाई अमुकलाई भनेर गुन्दै थिए ।

ज्यानभन्दा जागिर ठूलो होइन, भोट दिनकै लागि पनि ज्यान जोगाउनुपर्छ भन्ने सोचेर गुहार गुहार भन्नै आँटेका थिए । सिंहले भन्यो— म पनि तिमी जस्तै हुँ, नकराऊ न । खैनीको तलतल लागेर हैरान भैसकें, बरु खै एक फ्वाँक देऊ त ।