नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

१. रत्नपार्कमा

काठमाडौंमा लुगा संकलन गरेर मैले हुम्ला, बाजुरा, मुगु, कालिकोटमा रहेका विपन्न, असहाय, निमुखाहरूको निम्ति न्यानो लुगा लगाइदिने काम गर्दै आइरहेको छु । त्यही सिलसिलामा बैंकका एकजना महिला कर्मचारीले पनि उहाँको घरमा रहेको लुगाफाटो दिएर धेरैपटक सहयोग गर्नुभयो । मेरो अभियानमा नेतृ बनेर सघाउनुभयो । एकदिन मलाई उहाँले लुगा लिन घरमा बोलाउनुभयो । लुगा दिँदै हाँस्दै भन्नुभयो- मैले दिएका लुगाहरू रत्नपार्कमा लगेर त बेच्नु हुन्न नि हगि सर ! उहाँको कुराले म त बोल्नै सकिनँ ।

२. सुहाना

टाइपिष्टबाट जागिरमा प्रवेश गरेकी सुश्री सुहाना रूपरङ्गमा बिछट्टै राम्री थिइन् । उनको सुन्दरताबाट लोभिएर जिएमसाबले उनलाई आफ्नै पिए बनाएका थिए । कार्यालयको दैनिक कामसँगै देखभेट त छँदै थियोे । त्यस बाहेक पनि जिएम र पिएको दिनहुँ एकघष्टा गोप्य वैठक बस्थ्यो ।

त्यस गोप्य वैठकले दुईवटा कुरा पारित गर्‍यो । पहिलो- छोटो अवधिमा पिए मुख्य अधिकृत बनिन्, दोस्रो- उनै पिए दुई जिउकी भइन् ।

३. सावित्री

कोरोनाको महामारीका कारण लामो समयदेखि सवैजना घरभित्रै थुनिएर बस्नु परेको अवस्था थियोे ।
दैनिक रोजगारी गरि खानेहरूको मुखमा त झन् पुरै तालाबन्दी लाग्यो । दैनिक गुजारा चलाउन अप्ठ्यारो भयो । यस्तै चेपुवामा परेको छु भनेर सावित्रीले टोल सुधार समितिलाई फोन गरिन् । समितिका सदस्यहरू तुरुन्तै राशनका सामग्री बोकेर सावित्रीको घरमा पुगे । तर त्यहाँ पुग्दा सदस्यहरू सबै छक्क र अचम्मित भए । सबैसँग यस्तै सहयोग मागेर ल्याएको राशनको सामग्रीले कोठा भरिभराउ थियो ।

४. क्या हुस्सु !

हात भाँचिएर घरकीको साथ लिँदै म डाक्टरकहाँ देखाउन जाँदैथिएँ । दुखाइको तोड त आफ्नो ठाउँमा छँदैथियोे । बाटोको पारिपट्टिको पसलमा विचित्र बानी व्यहोराका साथीसँग अचानक भेट भयो । साथी त पुरै बेरूप अर्थात् टाउकोदेखि खुट्टासम्म पुरै सेतो पहिरनमा देख्दा मलाई मनमनै लाग्यो- कहिले गएछन् यिनको बाउ ?

मैले त साथीसँग यस बारेमा केही पनि सोधिनँ । उसका कुरा सुने, हिँडें । यही कुरा घरकीसँग गर्दा उनले भनिन्- तपाईंको साथीले अहिले बुद्व धर्म छोडेर ओम शान्तिको धर्ममा लाग्या छन्, उनैको पहिरन रे !
वास्तविकता खुलेपछि म त क्या हुस्सु पो भएछु ।

०००
सरस्वतीनगर, चाबहिल