नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कोही आशले कोही त्रासले र कोही हजुरबाको आदर गरेर भनेको कुरा सबैले खुरुखुरु मानेकै थिए । बेला बेला हजुरबाले भन्नुहुन्थ्यो बाबु गौँडो ढुकेर बस्ता हात्तीलाई धाप मार्न पाइन्छ । हात्तीलाई धाप मारेरै पो के हुन्छ र भन्ने पनि लाग्थ्यो ।

हजुरबाका सबै आज्ञाकारी नातिनातिना आआफ्ना क्षेत्रमा गौँडा ढुक्न गए । कसैले डाक्टरी, कसैले इन्जिनियरी, कसैले वैज्ञानिक, कसैले आविष्कारक यस्तै यस्तै बन्ने गौँडा ढुकेर बसे, मौका पारे र धेरैले बेला बेला एउटा एउटा हात्तीलाई धाप मार्न पाए पनि । हात्तीलाई धाप मार्नासाथ हात्तीले जे दिनुपर्ने थियो त्यो दिएर गयो । तिनीहरूका नाम र गाम अनेक थिए भन्नै परेन ।

नेपाली नामका नातिनातिना पनि हजुरबाका धेरै थिए । उनीहरू पनि गौँडो ढुक्ने काममा लागे । उनीहरूले भने गौँडो ढुक्न थालेपछि हात्तीलाई धाप मार्ने अवसर अरुको भन्दा धेरै पाए । उनीहरूले ढुकेका गौँडामा हात्ती पनि बार बार आए । धाप पनि बार बार मारिरहे । हात्तीलाई जति पटक धाप मारे पनि कुनै फरक परेन । उल्टै टाउको रन्कियो र हात मात्रै दुख्यो ।

धाप मारेको हात्ती गौँडो छिरेर गएपछि आजित भएका नेपालीले चारैतिर आँखा घुमाएर हेरे । एकाठाउँमा गौँडाको नाम ‘चुनाव’ भनेर बोर्डमा लेखेको रहेछ । त्यसैले छेकेर झुक्याउने क्यामेरा पनि जडान गरिएको रहेछ । क्यामेराले भेट्ने क्षेत्रबाट कटेर जाउन्जेल हात्तीलाई हेरिरहे । गौँडोभरि क्यामेरामा देखिएका हात्तीको सक्कली रुप त गौँडो कटेर गएपछि पो देखियो ।

हात्तीलाई धाप मारेँ भनेर मख्ख परेका नेपालीले त गनाउने छुचुन्द्रालाई पो धाप मार्दा रहेछन् । यस बेला मङ्सिर ४ गते चाहिँ साँच्चै हात्ती नै आउँछ भनेर नेपाली कुरिरहेका छन् रे त !!

०००
कपन, काठमाडौँ