नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

१. रक्तदान
नेतालाई रक्तदान गर्न नदिएर विथोल्ने तैँ होइनस् भनेर मलाई भक्कुमारसँग आयोजक साथीहरूले भकुरिरहेका थिए । अइया, दुख्यो भनेर म बेस्सरी छटपटाएछु, चिच्याएछु । त्यही सुरमा मैले हात चलाँउदा बूढीको पो नाकमा बजाएछु । दुखेको तोडमा बूढी पनि रिसाउँदै चिच्याएको सुनेँ, के भएछ भनेर एक्कासि म ब्युझेँ ।

म त सपनामा पो रहेछु ।

२. तपाईं त मसँग

टेलिभिजन हेरिरहेको बेलामा साबुन, सरफ लगायतका विभिन्न लुगा धुने सामानहरूको विज्ञापन श्रीमान्, श्रीमती, छोराछोरीले गरिरहेका हुन्छन् ।

प्रशारण भएको केही दिनपछि उनै महिला कलाकारसँग एउटा कार्यक्रममा मेरो भेट भयो । उनलाई मैले भने- टिभीमा तपाईले ए बूढा ! ए बूढा ! भनेर स्वादले बोलाउँदा मैले हजुर हजुर भनेको त घरकी बूढी रिसाएर जात्रा ! तपाईं त मसँग रिसाउनु हुन्न हगि !

मेरो कुरा सुनेर उनी मज्जाले हाँसिन् ।

३. साथी

बुद्धको शिक्षा अनुसार खान नपाएकालाई खान दिनु, लाउन नपाएकालाई लाउन दिनु ! यो नै सवभन्दा ठूलो धर्म हो । मैले यिनै दुई कुरालाई अनुसरण गर्दै असहाय र विपन्न वर्गका मान्छेहरूलाई सहयोग गरेर लुगा लगाइदिने कार्यमा जुटिरहेको छु ।

लुगा संकलनको क्रममा अघिल्लो दिन साथीले मलाई घरमा बोलायो, दुई बोरा लुगा सहयोग गर्‍र्या, लिएर आएँ ।
भोलिपल्ट कार्यालयमा उनै साथीसँग भेट हुने बित्तिकै हाँस्दै उसले मेरो लुगा खोलेर हेर्‍यो । म त अकमक्कमा परेँ र भने- के गर्‍या, के हेर्‍या !

साथीले हाँस्दै भन्यो- मैले दिएको लुगा लगाएर आउनु भो कि भनेर हेरेको नि !
साथीको व्यवहारले म त ट्वाँ परेँ ।

०००
सरस्वतीनगर, चावहिल