नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आर. सी. रिजाल :

वृद्ध साहित्यकारका जमघटमा म कहिलेकाहीँ उपस्तिथि जनाउन पुग्छु।आजको उपस्थितिमा –
कविताराम ” पिलन्धरे” ले गनथनको सुरुवात गरे – प्रेसर, थाइराइड त छँदैथ्यो।अब साथी बन्न सुगर पनि आइपुग्यो।

आख्यानकुमार “मरन्च्यासे” ले – ए आत्तिन पर्दैन। मेरो शरीर त रोगको श्रोत नै हो। मेरो सल्लाह अनुसार औषधि सेवन गर। रोग छुसी त तिन महिनामा सफाचट । डाक्टरलाई त म सल्लाह दिनेगर्छु भने।

मैले कुरा मोड्ने हिसाबले “पिलन्धरे” दाइलाई – तपाईंको नयाँकृति केही आउँदै छ कि भन्दा उनले पनि – अब कृति हैन, रोगको नयाँ संस्करण थपिने जस्तो छ भने।

मरन्च्याँसेले – आफूलाई प्रोस्टेड क्यान्सरले झम्टेपछि एक अच्छेर लेख्न सकेको छैन्। लेखेर के गर्नु ? १० वर्ष अगाडि बितेका महाकाव्यकार “पानीआन्द्रे” लाई बल्ल अस्ति मरणाेप्रान्त “चिरञ्जीवी स्मृति सम्मान” अर्पण गरे। आफूलाई भने त्यो समाचार सुनेको दिनदेखि अर्को रोग डिप्रेसनले साथ दिन लागेको छ।।

मैले – हजुरहरुबाट केही बौद्धिक ज्ञान प्राप्त हुन्छ कि भनेर सुन्न आएको। अब रोगको कुरा छाडौं सिर्जनाका कुरा गरौंं भन्दा अर्का “बकमफुसे ” उपनामधारी दारी बुढाले झर्केर – भुत्राको सिर्जना गर्नु। साहित्यका सबै विधामा ग्रन्थ प्रकाशित गरिसकेँ। अब त तिनै ग्रन्थको ब्याज खाएर उग्राएर बस्ने हो भने।

यतिबेला मलाई भारतीय हास्यव्यङ्ग्यकार हरिशंकर परसाईंको भनाई स्मरण भयो।उनले – “हिजोआज बुढा साहित्यकारका जमघटमा सिर्जना हैन रोगका मात्र कुरा गर्छन्” भनेको।

०००
मकवानपुर