नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रामप्रसाद पन्थी :

प्याराे छाेरा
शुभ आशीर्वाद ।

प्याराे छाेरा ! मेराे मुटुकाे टुक्रा तिमीलाई आरामै हाेला । मेराे राजालाई सधै हाँसी , खुसी रहेकाे देख्न पाऊँ । सधै प्रगतिकाे बाटाेमा लम्किरहेकाे हेर्न पाऊँ । संसारले तिम्राे तारिफ गरेकाे सुन्न पाऊँ । बस् यत्ति भए यता पितृलाेकमा पनि सन्ताेषकाे सास फेर्न सक्थें भन्ने अभिलाषा राखेकाे छु ।

छाेरा ! मैले बाँचुञ्जेल कति दुःख दिएँ हगि तिमीलाई । खाली करकर मात्रै गरिरहें । तिम्राे विवाह भएकाे छ महिना पनि बितेकै थिएन । राम्राेसँग मधुमास मनाउन पनि पाएका थिएनाै । तिम्री प्रियाकाे देश देशान्तर घुम्ने धाेकाे पूरा भएकै थिएन । मैले तीर्थ लैजान आग्रह गरें । के गर्ने तिम्री आमाकाे रहरलाई टार्न सकिनँ । म पनि राेगी मान्छे एक्लै आट्न सकिनँ। अहिले सम्झिन्छु त्याे मेराे भुल थियाे ।

छाेरा ! त्यहाँ रहुञ्जेल तिम्राे र हाम्राे कहिल्यै विचार मिल्न सकेन । हामी पुरातनवादी ,तिमी नुतन । तिम्री आमा र मलाई “कैलाशमा शिवजी ” गाउनु पर्ने तिमीलाई “पिउँदिन भन्दाभन्दै पिलायाे साथीले” गाउनु पर्ने । हामीलाई देवालय धाउनुपर्ने तिमीलाई डिस्काे बार । हाे छाेरा ! हाम्राे न बार मिल्याे न कुनै कुराकाे सार मिल्याे !

छाेरा ! एउटै धुरीभित्र रहेर पनि नियतीले हामीमाथि सधै कुरीकुरी मात्रै गर्याे । चुलाे एउटै भएर पनि हाम्रो भान्सा कहिल्यै मिलेन । छाेरा ! सत्रथरी राेगकाे कारण तिम्री आमा र मलाई जेते खान नमिल्ने । बुहारीले मासु बिना गासै ननिल्ने । बुहारीलाई भान्सा मिलाउन गाह्राे । तिमीलाई कुरा मिलाउन गाह्राे । मलाई थाहा छ छाेरा ! तिमी हाम्रा कारण चपेटामा थियाै । तिमी बुहारीकाे लपेटामा थियाै ।

छाेरा ! हाम्रा कारण तिमीले दुई पैसा जाेगाउन सकेनाै । तिम्राे कमाइजति हामीले सिध्यायाैं । हाम्राे उपचारकाे खर्चका कारण बुहारीका रहरहरू बन्धकीमा परे। उनलाई मेला पर्वका बेला दमालीहरूका अगाडि दाँजिन सकस थियाे रे ! वास्तवमा छाेरा ! हामी तिमीहरूकाे स्वतन्त्रता , खुसी र प्रगतिका लागि बाधक बनेका थियाैं ।

छाेरा ! तिम्री आमाले बाँचेर पनि सुख दिइनन् । मरेर पनि सुख दिइनन् हगि ? तिम्री आमा बित्दा त्यति दुःख गरेर पालेकाे तिम्राे दाह्री र कपाल फाल्नु पर्याै । लङ्गाैटी बेरेर तेह्र दिनसम्म एक छाक निस्ताे भातमा दिन टाल्नु पर्याे । तेह्राै दिनसम्मकाे काम सिध्याउँदा टिकाटालामा ब्यर्थैकाे खर्च भयाे । तिमीले पाएकाे दुःख देख्दा ज्यान पनि सिरिङ्ग हुन्छ । छाेरा ! मासुबिना खाना खाना नसक्ने बुहारी र तिमी । कसरी खट्याै हाेला आमाकाे तेह्र दिनकाे किरिया ? तिमीले पाएकाे दुःख देख्दा मलाई लागेकाे थियाे मेराे किरिया तिमीले नगर्नु । गर्नेै पर्ने परिस्थिति आए भाडाकाे मान्छे खाेज्नू । त्यसबेला साे कुरा भन्न पनि सकिनँ । किनकि म मेरी अर्धाङ्गिनी बितेकाे शाेकमा थिएँ । तिमी मर्नेवालाकाे कारण बिजनेस बिग्रिने झाेंकमा थियाै । आशा छ छाेरा ! तिम्री आमा बितेर तिम्राे बाेझ आधा घटेकाे थियाे हाेला ।

छाेरा ! आमा बितेकाे पीर भुलाउन जति गाह्राे थियाे, त्याेभन्दा बढी गाह्राे साे अबधिमा साथीहरूसँग छुट्नु परेका पलहरू झनै गाह्रा थिए । त्यसैले त दुःखद पलहरूलाई यादगार बनाउन तिमी आतुर थियाै । तिमीलाई तेह्र दिनका कष्टकर समय तेह्र वर्षजस्तै भएका थिए । र त तेह्राैं दिनकाे पुण्य तिथिमा घरमै साथीहरूसँग कक्टेल हान्दै थियाै । सपेटा तान्दै थियाै । त्यस बेला तिम्राे पार्टीले उत्कर्षता लिदै थियाे । अचानक म हलुवामा बालुवा बन्न पुगें । तिम्रा पाहुनका नजर ममाथि पर्न गए । के गर्नू छाेरा ? मेराे बुढ्याैलीले पखला थेग्न सकेन । मेरै कारण माहोल दुर्गन्धित भयाे । तिम्राे पार्टी बिग्रियाे । साथीहरूका सामु तिम्राे नुर गिर्याे । तिम्राे आत्मसम्मानमा चाेट लाग्याे ।

छाेरा ! तिम्री आमा गएपछि मेरा आँखा रातभर झिमिक्क हुन मानेनन् । म तिम्री आमाकाे तस्वीर हेरेर घन्टाैं कुरा गर्दाै रहेछु । मेरा कारण तिमीहरू सुत्न सक्दा रहेनछाै । तिमीहरूलाई निद्रा पर्दा मलाई रातभर खाेकी लाग्थ्यो । मेराे खाेकीले तिमीहरूकाे निद्रा भङ्ग हुन्थ्यो । त्यसमाथि मलाई रातभर चार/ छ पटक पिसाब फेर्न हिडिरहनु पर्ने । मेराे रातभरकाे हिडाइले तिम्राे प्याराे राजुलाई पनि डिस्टर्ब हुन्थ्यो । राजुकाे भुकाइले उसलाई मात्रै हाेइन तिमीहरूलाई पनि डिस्टर्ब हुन्थ्यो ।

छाेरा ! रातकाे समयमा जब म बिस्तारामा हुन्थें । मलाई पिसाबले च्याप्न थाल्थ्याे । म बिस्तारै राजुले समेत चाल नपाउने गरी शाैचालय पुग्ने काेशिस गर्थें । र मलाई लाग्थ्यो मैले शाैचालयमै पिसाब फेरेकाे हुन्थें । तर छाेरा ! जाग्दा बिस्तारा भिजेकाे हुन्थ्याे । मलाई कतिपटक सपनाले धाेका दियाे। त्यसकाे हिसाबै रहेन। काेठा गन्हाएर पस्नै नसक्ने हुन्थ्यो। काेठा मात्रै किन ? मेरा कारण घर नै दुर्गन्धित थियाे ।

छाेरा ! जुन दिन तिमीले मलाई तीर्थ जाने नाममा वृद्धाश्रममा छाेडेर हिड्याै , त्याे दिन त कहाँ भुल्न सक्थें र ? मबाट मेराे मुटु टुक्रिएकाे दिन । छाेरा ! तिमी जन्मिएपछि तिमीलाई हुर्काएका पल अहिले आँखामा नाँच्दैछन् । तिमी बिरामी हुँदा हाम्रा आँखा झिमिक्क हुँदैनथे । कसैले मिठाे चाेखाे खाना दिंदा निलिदैनथ्याे । मिठाइँ पाएकाे बेला त सुटुक्क पाइन्टकाे गाेजीमा हाल्थें , छाेराले रूचाउँछ भनेर ।

छाेरा ! तिमी स्यानाे छँदा तिमीलाई काँधेकुरी राखेर गाउँतिर डुल्न निस्कन्थें । डुल्दै गर्दा तिमीले काँधैभरि आका गरिदिन्थ्याै । तिम्राे आका जीउभरि लाग्दा घिन कहिल्यै लागेन । बरू तिम्राे आका मलाई चन्दन जस्तै लाग्थ्यो । कहिले दुई हातले उठाएर तिमीलाई माsssथि उठाउँदा मुखमै सुसु झारिदिन्थ्याै । तिम्राे सुसुले कहिल्यै मन अघाएन । हाे छाेरा ! मैले तिम्राे सुसुमा अमृतकाे स्वाद पाउथें ।

छाेरा! तिमी तातेताते गरेर हिड्दा लड्याै भने घाउ तिमीलाई लाग्थ्याे । पीडा हामीलाई हुन्थ्यो । भाे भैगाे छाेडाैं यी सब फाल्तु कुरा । माथिल्लो गराकाे पानी पाे सजिलै तल्लाे गरामा जान्छ । तल्ला गराकाे पानी माेटर वा लिफ्टिङ्बिना कहाँ माथि जान्छ र ?

छाेरा ! मलाई वृद्धाश्रम छाेडेपछि सपरिवार विदेश गएछाै । मेराे यता प्राण गएपछि तिमीलाई आउने फुर्सद सम्म भएनछ । छाेराकाे कर्तव्य ठानेर मृत्युु अघि र पछिकाे खर्च पठाएछाै । संस्थाले मेराे अन्तिम संस्कार गरिदियाे । म सन्तुष्ट भएँ । वर्षदिनकाे पिण्ड पनि त्यसैगरी चलाइदिनु है । यता तिम्री आमा पनि पिण्ड नपाउदा भाेकै रहिछन् ।

स्याबास् छाेरा ! छाेरा हुनु त तिमीजस्ताे । तिमीले ए. आइ. प्रयाेग गरेर सामाजिक सञ्जालमा राखेकाे कन्टेन्ट यता पितृलाेकमा खुब भाइरल भएकाे रहेछ । साथीहरूले मलाई पनि देखाइदिए । तिम्राे पाेष्ट नहेर्ने यहाँ काेही छैनन् । कति भावुक भिडियाे तिम्राे ! यहाँ नरूने काेही छैन । कुशे ओैंसी लक्षित बाप्रति समर्पित तिम्रा मर्मस्पर्शी शब्द रचनाहरू । छाेरा ! तिमीले पितृलाेकमा पनि मलाई भावुक बनाएर छाेड्याै हैन ? यहाँ पनि रूवाएर छाड्याै हैन ?

छाेरा ! म त तिम्राे पिता हूँ तिम्राे भलाे चाहन्छु । मातातीर्थ ओैंशी, कुशे ओैंशी, श्राद्ध र साेह्र श्राद्धहरूमा यसैगरी पितृभक्ति प्रदर्शन गर्दै जानू । डिस्कर्ड, भ्लग,रिल्स, टिक्टक , फेसबुक, इन्स्टाग्राम लगायत सबैखाले सामाजिक सञ्जालमा पाेष्टाउँदै जानू । छाेरा ! भावुक र भ्रामक कुरा छिटै बिक्छन् । मनिटाइज गरेकै हाेला । यता फलाेअर्स बढाइदिने जिम्मा हाम्राे भयाे । तिमीले प्रविधिकाे उच्चतम प्रयाेग गर्नू । ताकि तिम्राे पितृभक्ति देखेर यता देवता र पितृहरू पनि दङ्ग परून् ।

छाेरा ! अहिले यतिमै सिमित हुन पुगें । बाँकी कुरा मेराे वार्षिकीपछि गराैंला । यहाँ वार्षिकी सकिएपछि मात्रै माेबाइल चलाउने अनुमति पाइदाे रहेछ । के गर्ने ? नियम मान्ने पर्याे । त्यहाँ त बच्चा पनि जन्मनासाथ भिडियो गेम खल्न थाल्छन् । देश अनुसारको भेष र टाउको अनुसारको केश भनेकाे त्यसै रहेनछ । लाै त छाेरा ! अहिलेलाई यति नै ।

तिमीलाई माया गर्ने तिम्राे बाबु
पितृलाेक ।
मिति २०८३ भाद्र २४

०००
रेसुङ्गा न पा २, गुल्मी