नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देवीप्रसाद मिश्र :

मनुष्य हामी असाध्य, ज्ञानी  भनेर  मात्रै हुँदैन नानी ।
बुबा र आमा विशेष ठानी,प्रसन्न राख्ने गराैँ न बानी।।
हुँदैन टाढा गएर, हामी  स्वदेशमा  नै सदा रमाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे, बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।१।।

बसेर भाेकाे कसेर  पेटी खला र  खेती अनेक जाेडे ।
विचार अग्लो हिमालजस्तै लिएर हाम्रो भविष्य गाेडे।।
अशक्त बन्दा चटक्क छाडी,भुलेर टाढा कतै नजाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे, बुबा  र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।२।।

छ बाध्य भन्दै अशेष आफ्ना समस्त टाढा विदेश बस्छन् ।
बुबा र  आमा  बिराम  पर्दा  भएन हेर्ने  भनेर रुन्छन् ।।
अवश्य हेर्दा यही छ चाला दिमाग केही यता लगाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे, बुबा  र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।३।।

अपार राम्रो स्वदेश  हाम्रो  हुनेछ गर्दा अनाज रास।
तथापि हामी  भएर टाढा सदैव आमा हुने निराश।।
डटेर नानी पिएर पानी, स्वदेश हाम्रो सफा बनाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे, बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।४।।

०००

हाल- काठमाडाैं