नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एकाएक कुकुरले झम्ट्यो । बटुवाले नजिकैको तान्त्रिकलाई सोध्यो ।
-“तपाईं तान्त्रिक हुनुहुँदो रहेछ । यो कुकुरले मलाई आज किन झम्ट्यो ?”

तान्त्रिक अलमलमा पर्यो । उसमा एउटा ठुलो सङ्कट देखा पर्यो । तन्त्रविद्याको साधक भएकोले नैतिक प्रश्न जन्मियो । त्यसपछि उसले बटुवालाई जवाफ दियो ।
-“कुकुर बौलाएछ !”

बटुवा बाटोमा हिंड्दैथियो । अलिपर पुगेपछि अर्को कुकुरलाई देख्यो । त्यो कुकुर अर्कै बटुवालाई देखेर भुक्दै गरेको थियो । हिडिरहेको बटुवा देख्नासाथ भुकिरहेको कुकुर लुसुक्क छेउ लागेर पुच्छर हल्लाएर नजिक पुग्यो । हिंडिरहेको बटुवाले पुनः अर्को तान्त्रिकलाई भेटेर सोध्यो ।

-“भुकिरहेको कुकुर किन ? चुपचाप मेरो छेउमा आएर पच्छर हल्लायो ?” त्यो तान्त्रिक अलि नरम स्वभावको थियो । उसले प्रश्न सोध्ने बटुवालाई जवाफ दियो ।
-“त्यो मेरो कार्यकर्ता हो !”
-“अरे ! तान्त्रिकको पनि कार्यकर्ता हुन्छ र ?”
-“यस्तो कुरा तपाईंले बुझेको भए त नेता नै हुनुहुन्थ्यो नि !”

बटुवालाई तान्त्रिक भन्ने जात नेता हुनेरहेछ भन्ने लाग्यो । बाटो हिंड्दै गयो । अलिपर पुगेपछि एउटा कुकुरले मलिकको ओठ चाटिरहेको देख्यो । उसलाई अचम्म लाग्यो। उस्ले मुख नजिकै मान्छेको मुख चाटिरहेको देखेपछि छेउको अर्को तान्त्रिक भए ठाउँमा गएर सोध्यो। त्यो तान्त्रिक अलिकडा स्वभावको थियो । उसले बटुवाको प्रश्न सुन्ना साथ कडा जवाफ फर्काई रह्यो ।
-“देख्नु भएन ? मेरो व्याख्यात्मक टिप्पणी टाँसेको !”

बटुवा झन अलमलमा पर्यो । उसको मनमा एउटा कडा तथ्य पैदा भयो । यसबेला उसले लिएको गन्तव्य अनिश्चित हुँदैगयो । भेटेका सबै तान्त्रिकहरूले घर ढुकुवा जनावरको सुधोपनको आफ्नो आफ्नो तर्क दिए पनि उनीहरूको सडकमा व्यतित जीवनको बारेमा कसैले जवाफ दिएनन् । त्यसपछि बटुवाले घोषणा गर्यो ।
-“अराष्ट्रिय तन्त्रका हजुरिया !”

त्यसपछि तान्त्रिकहरूले राष्ट्रवाद, जनवाद र परराष्ट्रवादको विषयमा बेग्लाबेग्लै नयाँ पसल उद्घाटन गरे ।

काठमाडौं