नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

निर्वाचन मिति घोषणा भयो । ‘खोकेन्द्र खोली’ यस पटक पनि निर्वाचनमा उम्मेदवार हुने भए । उनको पार्टीले उनलाई सर्वसम्मत रूपमा उम्मेदवारको टिकट दियो । टिकट पाएपछि खोकेन्द्रको खुट्टाले फेरि पनि भुइँ छोड्यो ।

उम्मेदवारले वारेसमार्फत पनि उम्मेदवारी दर्ता गर्न पाउने कानुनी प्रावधान थियो । यही प्रावधानको उपयोग गरेर उनले आफ्नो वारेस ठगेन्द्र ठाडामार्फत उम्मेदवारी दर्ता गराए । उनका समर्थकले मुख मिठ्याउँदै साविकझैँ बिनाशर्त टरर्र ताली बजाए ।

खोकेन्द्रको निर्वाचन क्षेत्रका बासिन्दा सडकमा हुने गाडी जामको समस्याले आजित थिए । मतदाताको यही मनोविज्ञान बुझेर उनले आमसभामा खोक्नुसम्म खोके । खोक्ने क्रममा- “यस पटक पनि मलाई मत दिएर जिताउनु भयो भने म यो जाम सात दिनभित्र फुमन्तर गरेर हटाइदिन्छु” भन्दै उनले जाम भएतिर औँलो तेस्र्याए । सोझा मतदाताले सोभैm रूपमा बुझे । निर्वाचन सम्पन्न भयो । खोकेन्द्र अत्यधिक बहुमतले विजयी भए ।

निर्वाचन सम्पन्न भएको एक महिना पूरा भइसकेको थियो । अघिपछि मठ, मन्दिर र देवी देवता भनेपछि छिःछिः दुरदुर गर्ने खोकेन्द्र यस पटक भने यसप्रति विश्वास राख्ने मतदाताको आस्थालाई समेत जीवन्त राख्न विजय जुलुसकासाथ देवी देवताका मठ मन्दिरमा गए । प्रस्ट देखिने गरी निधारमा रातो टीका लगाए । फोटो खिचाए । सडकमा दैनिक जसो भइरहने जाम उस्तै थियो ।

विजय जुलुस आमसभामा परिणत भयो । त्यस आमसभामा उपस्थित मतदाताले सडकको जामतिर औँला तेस्र्याउँदै खोकेन्द्रको ध्यानाकर्षण गरे । विजय उल्लासकासाथ कुर्लिरहेका खोकेन्द्रले ढिला नगरी मतदातालाई प्रश्न गरे- “आदरणीय जनसमुदाय, म उम्मेदवार हुँदाको जाम सडकमा अहिले कहाँ छ ? देखाउनुस् । त्यसबेलाको जाम त मैले फुमन्तर गरेर उहिल्यै हटाइदिइसकेँ । यो देखिएको त नयाँ जाम हो, त्यति बेलाको होइन । अकोँ निर्वाचनमा यसलाई पनि फुमन्तर गरेर हटाउनुपर्छ । तपाईंहरू ढुक्क हुनुहोस् ।”

मतदाताले के बुझे थाहा छैन तर तिनको तालीको आवाज भने साविकमा जस्तै नरोकिईकन एकनासले टरर्र बजिरह्यो । खोकेन्द्र मुसुक्क हाँसिरहे मात्र । थप केही बोलेनन् ।

(सुलेख, वैशाख २०७६)