नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

पावर अफ पर्सको जमानामा थोत्रा गाला बजाएर केही लछारपाटो लाग्दैन । समयले पावरको टावर नै पर्सलाई बनाएको छ । पर्स पोटिलो भयो भने हरेक कुरा सर्च हुन्छ नत्र निस्क्रिय । सकृय  जीवन जिउन पनि पावर अफ पर्सको जरुरत पर्छ । पर्स दरो, पोटिलो, चोटिलो, रसिलो, कसिलो, गहकिलो छ भने त्यसको तापले या सन्तापले सबै लल्याक लुलुक फत्याक फुतुक गलेर गिजोल्न लायक र आफू पायक हुन्छन् । त्यसैले दुनियाँको ध्येय उद्देश्य नै त्यही हुन्छ जुन पर्स दरो, खरो बनाउन खातिर मरिमेट्छन् । सुमार्ग, सुकर्म, सत्कर्मले पर्स मौलाएन, सप्रिएन भने कुमार्ग, कुकर्मले भए पनि पर्सलाई हृष्टपुष्ट, पोटिलो, चोटिलो, धारिलो, दमदार, शानदार बनाउनमा आनन्द मान्छन् । त्यसैले पर्सको पावर व्यक्तिको सामान्य माग नभएर एक्काइसौँ शताब्दीको जल्दोबल्दो माग हो । साँच्चै खाँचो र अनिवार्य अपरिहार्य वस्तु बन्न सफल छ पावर अफ पर्स ।

अहिलेका पौरखी जनना, मर्दानालाई तिहुन तरकारीकै लागि मात्र पावर अफ पर्सको जरुरत छैन । तिहुन, तरकारी त कौसी, गमला, करेसाबारी, छत, दलान, आँटी, जतासुकै यसो दुई दाना फालिदिने हो भने उम्रिन थालिहाल्छ, फलिहाल्छ । जनतामा जाँगर सिंचन गर्न नगरपालिका र वडावडामा कौसी खेती गर्ने तालिम नेपाल सरकारले दिइरहेकै छ । कौसी खेतीको तालिम दिन ओच्छ्यानबाट ओर्लिनु पनि नपर्ने, सुती सुती कौसी र गमलामा खेती गर्ने भन्यो सुत्यो । अनुदान भत्ता पोल्टामा परिहाल्छ । संसारै खुम्चिएर मोबाइलमा केन्द्रित भएजस्तै खेतबारी खुम्चिएर कौसी र गमलामा उत्पादन गर्नु त आधुनिक अल्छी युवा जमात सुहाउँदो नै भयो नि । मोबाइल चलाउँदै फलाउँदै । कस्तो काइदा ! भएन त फाइदा ? न किन्नुपर्छ कोदालो न खोज्नुपर्छ खेतालो । खेतालो, गोठालो, कोदालो, बारी नचाहिने खेती पो खेती । न बाढी पहिरोले पुर्‍याउँछ क्षति, न दुःख कष्ट हुन्छ त्यति । पावर अफ पर्स पनि बढ्दै जाने । न धाउनुपर्छ खेतबारी, न पस्नुपर्छ हिलामा । युवा पलायन भएपछि कसले जोत्छ हलो ? गमला, करेसाबारी, कौसीखेतीबाटै हुन्छ जगतको भलो । दानापानीकै लागि मात्र पर्स दरो बनाउन खोज्नु त मुर्ख्याइँ नै हो नि ।

अबको युगमा पर्स दरो त लडाइँ झगडा गर्न चाहिन्छ । बन्दुक, खुकुरी, हँसिया, बम बारुद, तोप जस्ता शत्रुभेदी हतियार किन्नलाई चाहिन्छ । ज्यान मात्र त कुकुर, बिरालो, मुसो, कुखुराको पनि त पालिएकै छ । त्यसैले शत्रुको करङ भाँच्न, इज्जत साँच्न, नाङ्गो नाच नाच्न त पावर अफ पर्स खोकिलामा च्यापी राख्नुपर्छ । आवश्यक पर्दा ढालबाट तरबार निकालेझैँ फुत्त निकालेर ङिच्च दाँत देखाउँदै संहारकारी साहस पो सो गर्नु पर्छ त । तब न संसारमा पुरुषोत्तम बन्न सकिन्छ । नत्र उद्यम इलम बेगरको अधम नर बनेर घर बसी राख्नुपर्छ ।

सयौँ किलाको भार उठाउने यारले आफूलाई अत्यन्त बज्रशाली ठान्ने मान्ने भारोत्तोलक भन्दा पावर अफ पर्स कैयौँ गुणा शक्तिशाली हुन्छ । यसको तागत देवाधिदेव महादेवले पनि आँकलन गर्न सक्दैनन् । पावर अफ पर्स विश्वव्यापी भएर फैलिएर मौलाइरहेको छ । त्यसैले बुद्धि विवेकले भरिएका टाउकेहरू भन्ने गर्छन् सके जाइलाग्ने नत्र पावर अफ पर्सका सामुन्ने नतमस्तक बन्नु, मुख बन्द गर्नु नै आफ्नो कल्याण र भलाई ठान्ने गरेका छन् ।

पावर अफ पर्सको महत्व महिमा जाने बुझेका विद्वान्हरूले सत्मार्गबाट होस् या असत्मार्गबाट त्यसको जोहो र जगेडामा पुरा जिन्दगी अर्पिएका र समय खर्चिएका हुन्छन् । खुट्टाले टेकेर पावर अफ पर्स दरो भएन भने मुन्टाले टेकेर र दिनले नपुगे रात खर्चिएर भए पनि आफ्नो झिटी गुन्टा दरो पारेका हुन्छन् । त्यसैले टाठा बाठाहरू पावर अफ पर्स खातिर अहोरात्र चलायमान हुन्छन् । दिवाचरबाट कुरा नमिले निसाचरबाट कुरा मिलाउँछन् । हो ! यस्तैलाई भनिन्छ बहुमुखी प्रतिभाका धनी । यस्तै बहादुरको हुन्छ पावर अफ पर्स दरो, खरो, रसिलो, पोषिलो, पोटिलो र चोटिलो ।

विश्वमा पावर अफ पर्सको परीक्षणका लागि पुरस्कारको घोषणा गर्ने हो भने अमेरिका पहिलो दाबेदार बन्न सक्छ । पावर अफ पर्सका कारण सबै सज्जनको मस्तक अमेरिकातर्फ ढल्किएको हुन्छ । चाइना, रुस, इरान र उत्तर कोरियाले पावरको बदला पावर भन्दै ठाडो दाबी गर्न सक्छन् । पावर अफ पर्स भन्ने कुरा प्राय सबै राज्यका शासक, उपशासकहरूले बुझिसकेका छन् । बिहान खाए बेलुका के खाउँ, बेलुका खाए बिहान के खाउँ भन्नेले पनि पावर अफ पर्सको रसास्वादन गरिसकेको हुनाले यसको जोहो र जगेडा ताताताता, आलाआला सुत्केरीले पनि गरिसकेका हुन्छन् भने बकेर्नाको त कुरै छोडौँ । त्यसैले यसको जगेडा र प्राप्ति खातिर सर्वस्व गुमाएर भए पनि ज्यान दिएर लागिपर्ने धेरै छन् ।

र अन्त्यमा चतुर मान्छेले बलेको आगो ताप्ने गर्छ । सबै शक्तिका पुजारी बन्न रुचाउँछन् । आफ्नो तागत, क्षमता, पावरको पाइन देखाउन आतंककारीका अगुवा भगुवा ओसामा बिन लादेन र इराकी शासक सद्दाम हुसेनको प्राण पखेरु उडाएर यस कार्यको श्रीगणेश र ताज अमेरिकाले पहिरिसकेको छ । बारुदमा आगो सल्काएर सोझा, सिधा, निम्छरा वर्गको हुर्मत नलिए तागतको कसी कसरी लगाउने ? यसैको सिको बोकोहराम, लस्कर-ए-तोयबा, आइएसआइएस र नेपालका माओवादी आतंकवादी दस्ताले मेहनतका साथ गरिरहेको प्रतिफल नै विश्व अशान्त रहनु हो । गरिब अशक्तलाई पावर अफ पर्सको धम्की सह्य र पाच्य हुँदैन । सशक्त राष्ट्रले अशक्त व्यक्ति वा राष्ट्रको हुर्मत लिनुमा पनि पावर अफ पर्सकै भूमिका अहं हुन्छ । तर आफ्नो जन्मभूमि, स्वर्गभूमि, शान्तिभूमि नेपाल सारा दुनियाँ पावर अफ पर्समा रमाइरहँदा, उग्राइरहँदा पावर अफ प्रकृति, जैविक सम्पदा, जल, जडीबुटी र गमला जिन्दावाद ! भन्दै ज्वाइँ साहेबझैँ गजक्क परिरहेको देख्दा नौ नारी गलेर आउँछ । के गर्ने कसो गर्ने ? पावर अफ पर्सको जमानामा हामी यत्तिकै मर्ने ?

फूलबारी, पोखरा