नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

यौवनकालमा मेरो केश यति बाक्लो थियो… मेरो केशमा कैँची चलाउन हजामहरूले दारा नकिटी धर पाउँदैन थिए । उबेलाको फोटो हेर्दा लामो श्वास नफेरी उपाय नै छैन । यो उमेरमा आएर मेरो कपालमा केशको नामोनिशानै छैन । हेनतेन नभनी लाजै पचाएर भनुँ भने, म चिण्डे भएको छु । चिण्डे भएकोमा मलाई कुनै दुःखमनाउ छैन । आँखा ता फुला परेको छैन । दाँत झरेर फोल्डिङ् दाँत पनि लु टाँस्नु परेको छैन । म चिण्डे भइदिँदा मेरो केही पनि बिग्रेको छैन । मेरो केही पनि बिगारेको छैन । मलाई कसैले मन पराइहाली भने मेरो सुन्दर मुहारलाई पो मन पराउँछिन्, मेरो चिण्डे तालुलाई ता हेर्दिनन् होला नि ! अँ….टण्टलापुर घाम लाग्दा र अच्चाकाली जाड़ो हुँदा भने चिण्डे तालुलाई पीर पर्ला । महात्मा गान्धी चिण्डे भए ता के भो र ? उनको चिण्डे तालुले न घामलाई टेऱ्यो न ता बर्खा झरीलाई नै । किनभने उसको चिण्डे तालु सन प्रुफ पनि; वाटर प्रुफ पनि । टु इन वान । अनि मेरो चिण्डे तालु चाहिँ मन प्रुफ । तालु चिण्डे भए पनि मेरो मन चिण्डे भएको छैन । जैले नि एभरग्रीन ।

धेरै जनाको मुखबाट सुनेको छु, चिण्डेहरू पैसावाल हुन्छन् रे ! लेनिन, नेताजी, चर्चिल, नेहरू, होचि मिन सबै ता लस्करै चिण्डे । चिण्डे हुनु भनेको नै विख्यात व्यक्तिको साइन हो । म पूणर्ाङ्ग चिण्डे भएपछि विख्यातको श्रेणीमा परिन र ?

यो संसारमा चिण्डे पनि थरि-थरिका देखिन्छ । निधारदेखि चिण्डे हुने चिण्डे तालुलाई ‘गल्लीदेखि मूल बाटो भनिन्छ ।’

अघिल्ला दुइ विङ्गर छैनन्, मात्रै फरवर्ड । मिडऐफिल्ड फाँटिलो, पछिल्तिर सोलिड डिफेन्स- यस्तो चिण्डेलाई ‘फुटबल मैदान’ भनिन्छ । कसैले एकातिरको केश पालेर लामो राख्छ अनि अर्कोतिरको केश तालु छोप्ने व्यर्थ प्रयास गर्छ । यस्ता चिण्डेको नाम ‘जून’ । कसैको तालु माझ चिण्डे हुन्छ । कसैको दुइवटा कानमाथि र पछिल्तिर वरिपरि केश हुन्छ यस्तो चिण्डे तालुलाई ‘द्विप तालु’ भनिन्छ ।

म ता चिण्डे ठहरिएँ । मभन्दा पनि महाचिण्डे सिनियर एकजनाले सेलुनमा केश काट्दै थिए । केश काटेको पचास रुपियाँ तिर्नुपर्ने ठाउँमा मात्रै दस रुपियाँ दिँदै भने- “भाइ ! मेरो केश त्यति नभएकोले दस रुपियाँ मात्रै दिएँ ।”

हजाम एकै श्वासमा बोले- “तपाईको केश यो विशाल फाँटिलो मैदानमा खोजी-खोजी काट्नु पऱ्यो सर । यसमा मेरो परिश्रम र मेहनत निक्कै खर्चिनु पऱ्यो । कम्ति झमेला भएन ।”

सिलिगुड़ी (भारत)