नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्ण प्रधान :

(नेपथ्यिका – एउटा राजनैतिक दलका नेताले कोरोनालाई फकाई-फुस्लाई विरोधी नेता र उनकी श्रीमताली भाइरस छर्न पठाउँछ । राजनैतिक दलका नेताको होहोरीमा लागेर कोरोना मध्यरातमा विरोधी नेताको घरभित्र पस्छ । दुवै विरोधी लोग्ने-स्वास्नी सोशियल डिस्टेन्स पालन गरेर मस्त सुतिरहेका छन् ।)

कोरोना – (फोनमा) हल्लो नेताजी ! म पुगेँ तिम्रो विरोधीको घरमा ।
नेता – भेरी गुड । वेष्ट अफ लक। चिन्यौ हाम्रा एण्टीहरू ? जसरी हुन्छ यिनीहरूलाई शेष पार्नुपर्छ ।
कोरोना – शेष पार्नुपर्ने हो ?
नेता – अभियसली । शेष पार्नु ता तिमीलाई पठाको । पुलिसलाई पक्रायो भने नब्बे दिनमा बेल भएर निस्किहाल्छ । अन्त यस्तोलाई शेष नगरेर कसलाई शेष पार्नु ? (प्रसङ्ग बदलेर) भयो काम ?
कोरोना – पख । भर्खर ता पस्दैछु । तातै खाउँ जलि मरूँ किन ? धरै अँध्यारो छ अन्त ।
नेता – किन डिम लाइट बालेको छैन ?
कोरोना – छ नि । तर कस्तो मधुरो डिमलाइट । अनुहार नै राम्रो देखिँदैन ।
नेता – टर्च बाल न ।
कोरोना – ठैट । मलाई तिमीहरूले पठाको पुलिसजस्तो लाग्यो कि क्या हो नेताजी ।

नेता – पुलिसको कुरा चाहिँ कहाँबाट आयो नि हौ ।
नेता – तिमीहरूका विरोधीरूलाई तिमीहरूले केही गर्न नसक्दा पुलिसलाई नाम दिएर एरेष्ट गर्नु पठाउँदैनौँ ?
नेता – त्यो हाम्रो पर्सनल म्याटर हो । तिनीहरू के गर्दैछन् ?
कोरोना – दुवै एउटै खाटमा उत्तानुचित् परेर ख्वारख्वार्ती सुतिरहेका छन् नि…एउटा मस्त घुर्दैछ अर्को बक्दैछ ।
नेता – ओके । मस्त अँगालो मारेर सुतिरहेका होलान् है ।
कोरोना – ओहो…. सोसियल डिस्टेन्स हण्ड्रेड पालना गरेर सुतेका छन् नि परैहरू ।
नेता – तिम्रो कुरा अलिक क्लियर भएन । एउटै खाटमा पनि के को सोसियल डिसटेन्स हौ ।
कोरोना – अरे कस्ता नपत्याएको ? त्यो ता मलाई रेस्पेक्ट नगरेका हुन् नि !
नेता – उनीहरूको हुलिया बताऊ ता ।
कोरोना – एकजना पाँच सय लिटरको सिन्टेक्सजस्तो देखिँदैछ ।

नेता – करेक्ट…त्यो चैं हाम्रो विरोधी नेत्री हो । अनि अर्को चैं ?
कोरोना – अर्को चैं प्रेसर कुकरमा पकाउँदा पन्ध्र सिटीमा पनि नपाक्ने खालको छ ।
नेता – एक्जेटली । त्यो चैं हाम्रो पार्टीको डरलाग्दो विरोधी हो । त्यसको नाक लामो छ होइन? कोरोना नाकै ता देखिँदैन ।
नेता – घोप्टो परेर सुतेको होला राम्ररी हेर न ।
कोरोना – घोप्टो परेर सुतेको र उत्तानो परेर सुतेको म चिन्दिनँ ? आश्चर्य ।
नेता – नाक देखिँदैन भने मास्क लगाएर सुतेको होला ।
कोरोना – दुइटा मास्क ता धोएर सुकाएको छ ।

नेता – त्यो सिन्टेक्सजस्तो को नाक छ ?
कोरोना – तिमारको यतातिर नाक नभएका लेडिज पनि हुन्छन् र !
नेता – अरे त्यसो भनेको होइन । थ्याप्चे चुच्चो भनेको पो ता । लुगा कस्तो लगाका छन् दुइजनाले ?
कोरोना – उफ्…तिमीलाई विरोधीसित मतलब कि उनीहरूको लुगासित हँ !
नेता – त्यसो होइन तिमी कन्फर्म हुनुपरेन ? भरै आफ्नै पक्षकाहरू शिकारमा परे भने ता सर्वनाश नि ।
कोरोना – तिम्रो डाइरेक्शन अनुसार यहाँ आएकी छु । यस..लेडी ता निकै क्यूट रहेछ है ।
नेता – यस । त्यसो भए त्यो विरोधीको वाइफ त्यै हो ।
कोरोना – वाइफ ? के को वाइफ हुन्थ्यो ?
आम्बो…उसको ता म जुङ्गा देख्दैछु ।

नेता – जुङ्गा ? कस्तो जुङ्गा ?
कोरोना – वीरप्पनको जस्तै छ ।
नेता – यतापट्टि सुत्ने विरोधीको चैँ ?
कोरोना – उसको जुङ्गा देखिँदैन ।
नेता – उफ्…किन ? त्यसको जुङ्गा छ ता ।
कोरोना – कस्तो छ भन ता ?
नेता – चेङ्गिज खाँकोजस्तो छ ।
कोरोना – चेङिग्ज खाँ ? (भुतुक्कै भएर हाँस्छ) । जुङ्गै देखिँदैन भनेको बुझ्दैनौ लठुवा नेता ।
नेता – जुङ्गा छ ता त्यसको ।
कोरोना – दुइटै नाकको भुत्लाको मुठाले त्यसको जुङ्गालाई ग्वाम्मै छोपेको छ । काँबाट जुङ्गा देख्नु ?
नेता – त्यो सिन्टेक्सको नाकको भुत्ला चैँ ?
कोरोना – उसको ता भर्खर जमरा उम्रेको जस्तो छ । शायद घरै उचाल्ने गरी घुरेकीले गर्दा नाकका भुत्लाहरू उछिट्टिने डरले त्यति मुठा नपरेको होला । आम्बो उसको ता खुट्टैभरि भुत्लै भुत्ला पो रहेछ ता…सेभोकको ढेँढुलाई पनि जिताउने । (दुवै लोग्ने स्वास्नी जुरुक्कै उठ्छन् । फोन डिस्कनेक्ट ।)
लोग्नौ – (जुरुक्कै उठेर) हू आर यू ?
कोरोना – (रुप बद्लिएर नम्र स्वरमा) आई एम निद्रादेवी ।
स्वास्नी – (तर्सिँदै उठेर) प्रणाम निद्रादेवी ।

कोरोना – (प्रणाम ग्रहण गर्दै) तिमीहरूको के गति यस्तो ? आइमाई मान्छेको जुङ्गा लोग्ने मान्छेको नाकको भुत्लाको गति । वाट इज दिस् ?
स्वास्नी – लकडाउनले पार्लर सब बन्द भएकोले अपर लिप्स र भेक्सिङ गर्न नपाएकाले र उहाँ सेलुन जान नपाएकाले हाम्रो यस्तो गति भएको हो म्याम । (कोरोना विलुप्त हुन्छ)

ध्वनि परिवर्तन

नेता – हल्लो कोरोना !
कोरोना – यस स्पिकिङ ।
नेता – काम भयो ?
कोरोना – नो !
नेता – ओ सिट ।
कोरोना – (झोंक्किएर) वाट दे हेल । तिमीहरू सामान्य राजनीतिक मनोमालिन्यले अनि राजनीतिको फाइदा लुट्नलाई यति तलसम्म झर्न सक्छौ भन्ने ता मैले सपनामा पनि सोचेकी थिइनँ । आफ्नै मान्छेलाई सखाप पार्न तिमीहरूको यो थोत्रे योजना देखेर मलाई घिनलाग्यो । छि !
नेता – उनीहरू पावरमा हुँदा हामीलाई कस्तो पानी खेदो गर्थ्यो ।
कोरोना – तिमीलाई कसैले ढुङ्गा फ्याँक्यो भने तिमीले फूल देऊ । यो जस्तो ठूलो औषधि केही होइन । पावरको मिस्यूज नगर । तिमीहरू यूज एण्ड थ्रोको राजनीति गर्दारहेछौ । यूज एण्ड थ्रो गर्ने तिमीहरूको यो ट्याक्टिक्स त्याग नेता महोदय । तब मात्रै तिमीहरूको भोलिको घाम उज्यालो र न्यानो हुनेछ । अन्यथा तिमीहरूको भोलिको घाम शङ्काको हुस्सुले युगौंसम्म छोप्नेछ । न्यानो होइन ओस्सिएको डम्फुजस्तै हुनेछ । लाखेस् !

पर्दा खस्छ ।

०००
सिलगडी, भारत