नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रामकुमार पाँडे :

एका बिहाने समाचार सुने सिंहदरवारको कुकुर व्यवस्थापन आजदेखि । कुकुरका छाउरा बढे रे । यसो हेर्छ कर्मचारी सबै विवाहित छन् । कुनै कुनै नेताले पालेको भए देव जानुन । उनीहरू रातको बा बजे सम्म बस्ने । उनीहरूलाई सुरक्षा चाहिने। कहाली लाग्दो बात ल्याए वा आए । कसैलाई पत्ता छैन वेपत्ता छ । त्यसमाथि सुरक्षा घेरा कड़ा। बांदर भए पखाल चढेर गए भन्नु । तर कुकुर छ्यापछ्याप्ति । अचम्म हैन ?

सिंहदरबारमा त सिंहका डमरु पो देखिन पर्ने । सिंहको छालामा स्यालको दाई भने झैं कुकुरले सिंहदरबार ढाक्या क्या गज्जब । त्यसमा पनि चानचुने दरबार हो र ? सिंहदरबार । यसको मतलब घेराउमा सिंह पन्यो । कुकुरलाई बन्ध्याकरण गर्ने कि सिंहलाई स्थानान्तरण गर्ने ? कहीं नभाको जात्रा यहीं हुने रहिछ । सिहदरवार नै सारा कुकुरको राजमा कुकुर नै सार्न पनि टोक्ला भन्ने डर । कुकुरको व्यवस्था गर्न नेताको व्यवस्था मिलाउन मैं गाह्रो छ । रिस उठे टोकिदेला भन्ने पिर । रोग लागे बहुलाउला भन्ने डर । हुन त मालिकको सेवा गर्न यी सिपालु हुन्छन् । पुच्छर हल्लाएर मालिकको पुच्छर लागेपछि खाना दाना पाइने ।

तर कुकुर पनि हेर्नाका छन् । गाउँ र गल्लीका हुन र पाखा पखेरा र घरबारका हुन र कुकुर परे दरबारका । त्यसमाथि नाम सुन्दै थर्कमान । भोटे कुकुर त भई नै हाले, गल्लीका लुते कुकुर पनि घुकेर न सुत्न दिन्छन् न खम्बाछेउ उठ्न । सिंहसँग आँखा जुधाउने मात्र हैन पाए टाउकैमा झम्टने । अनौठामा पनि हद अनौठो । कतैबाट धाँधली भएकै हुनुपर्छ । सिंहदरबारमा कुकुरको जनसंख्या बढ्यो । परेन फसाद । न कसैले कुनै आवाज निकाल्छ न नारा र जुलुस । मान्छे पनि के भाका आफ्नो तालमेलमा धक्का परे विरोधको नारा घन्कन्छ,

सत्कन्छ र रन्कन्छ । सह ठानेको सिधा मान्छे पनि सन्कन्छ, नभए सव चुपचाप । हुन त हाम्रो तालमेल नै गज्जब छ कोही हातमा दही जमाउने कोही कानमा तेल हाल्ने । नढाँटी भन्ने हो भने । संसारमा सबभन्दा बढिरहेका कानमा तेल हाल्नेको जनगणना गर्ने हो भने हाम्रे वरिपरि घुमे हुन्छ । हनोस, कानको तेल पनि अरू जस्तो हो र ? अचम्मै छ । बोर्डर बन्दले गाडीको तेल नभएर के भयो ? विहे वर्तमान सेल पकाउन तेल नभएर के भयो ? घिउ न तेल पकाउ बूढी सेलबाट राजनीतिको जालभेल सम्म आइपुग्दा पनि तेलका बारे चाइंच्ई छैन । बरु मट्टीतेल नपाए कांचो दाउरामा चुइचुइ गर्दै पकाए भयो । ग्यास नआए सास जाने रैनछ । यो सब कानमा हालेको तेलकै करामत हो भन्ने कुरामा मत वा अभिमत सबैको नहुने हैन ।

कानभरि तेल हालेर बसेपछि आनन्दै । अझ हातमा दही जमाएको देखिएपछि त भुसुनाले लात हान्दा र भिडाले पाखुरा सुकिंदा कुनै कुरोको अत्तोपत्तो हुन्न । नपत्याए कानमा तेल हालेर हेर्नोस्, सबै कुरा मिल्छ । राजनीतिमा जसरी विवादलाई संवादका माध्यमबाट मिलाउने भने पनि मिल्ने बेलामा डलरको कलर मिल्छ र कानमा तेल हाल्दाको हाइसन्चो हुन्छ । कानमा तेल नहाल्नेले पो दुनियाँभरका मान्छेको कुरा सुन्छ । सुनेपछि चित्त दुख्छ । चित्त दुखेपछि असन्तुष्टिको पित्त निस्कन्छ । त्यसैले कानमा टन्न तेल हालेर बसेपछि कसैले कसैलाई कुटोस कि पिटोस् अथवा चुटोस् कि लुटोस, अझै रीसले कम्परा तातेर खलखलि पसिना छुटोस, के मतलब । कानमा तेल हालेका देखिएपछि कसैले फेल भनोस् कि झेल गर्नेको खेल चलोस्, केही अत्तोपत्तो हुन्न । त्यसैले नेता भनाउँदाले भाषण पिटेर जनताको कानमा कुरा कोच्नसम्म कोच्छन् । ताकि कानले के सुनेन भन्ने पत्तै नपाओस् । कानै खाने गरी चिच्याएर कान भर्ने एक मात्र उद्देश्यले भाषण गर्ने नेता जनताले सुन्नै छाडेको अत्तोपत्तो पाउन्न ।

पहिले पहिले मर्तेलमा एक मोहर बढाउँदा आगो बाल्थे अहिले जति बढाए पनि खति नहुने ठानी ठेकेदार चाइंचुई गर्दैनन् । किनकि

जनतामा कैयनले कानमा तेल भरिसकेका छन् । मलाई लाग्छ । कानमा तेल हालेपछि नै सबै समस्या समाधान हुन्छ । त्यसैले कानको तेलको अनुसन्धान गर्नु जरुरि छ । मान्छे भए त कुनै दलको दलाल नबनेर घरवालिले तेल नपाउँदा पोखेको दुखेसो सुनेर मन्त्रीको कठालो समाउन पुग्थे । जाने बुझेका युवा त ड्रममा पेट्रोल भरेपछि कानमा तेल हालेर निदाउँछन् । ती न जनताको कुरा सुन्छन् न पीर मर्का सुनेर ढडेसो खुस्कने गरी कालोबजारे व्यापारीलाई हनुमान्को गदाले ढाडमा ढोलक बजाउँछन् । कानमा तेल हालनेले सन्चो ठान्छन् । त्यसैले जुनकुनै तेल मर्तेल भन्दा कानको तेल विशिष्ट छ । नपत्याए एकपल्ट् कानमा तेल हालिहेर्नोस्, तपाईं हाइसन्चोमा पर्नु हुनेछ । यस्तो अवस्थामा धेरैले कानको तेल खोज्ने हुँदा सम्बद्ध नेताले कुकुरको पछि लाग्नुहोला, शुद्ध तेल नपाए पनि खाँचो टर्नेछ ।

०००
जोकतन्त्र जिन्दावाद (२०७७)