नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रुद्र ज्ञवाली :

तोकिएको समयभन्दा लगभग एकघण्टापछि उहाँ आउनु भयो ।

उहाँ यस क्षेत्रकै चर्चित व्यवसायी र समाजसेवी । भर्खरै अमुक पार्टी प्रवेश गरेर केन्द्रिय सदस्य बन्नु भएका उहाँ “नेपाली साहित्यमा प्रगतिवाद” विषयक बहस कार्यक्रमका मुख्य वक्ता र प्रमुख अतिथि दुवै हो ।

उद्घोषकले आफ्नो नाम उच्चारण गरेको सुनेपछि उहाँ गजराज गतिमा माइक्रोफोनमा मुख जोड्न पुग्नु भयो । बल गरेरै लामो फु… गर्नु भयो र आफ्नो भाषण सुरु गर्नु भयो ।

“यो जुन प्रगतिवाद छ त्यो जीवन दर्शन र कलासँग सम्बन्धित छ जस्तो मलाई लाग्छ । किनभने आखिर हामी सबै नै प्रगति चाहन्छौँ । हाम्रै कुरा गरौँ, हामी व्यवसायीहरू बडो जोखिम लिएर प्रगति गरिरहेका छौँ र देशलाई पनि प्रगतिवादतर्फ डोर्‍याइरहेका छौँ । निजीक्षेत्रले देशको प्रगतिमा दिएको योगदानको मूल्याङ्कन के त ?”

“तपाईं साहित्यकारज्यूहरू पनि कुरा त प्रगतिवादको गर्नु हुन्छ तर जाबो एउटा कार्यक्रम गर्न पनि तपाईंहरूसँग पैसा छैन । अनि कसरी प्रगतिवाद आउँछ ?”

“मेरो सुझाव छ, साहित्यकारज्यूहरूले पनि देश दुनियाँबाट केही सिक्नुस् । धेरै टाढाको कुरा किन पत्रकार मित्रहरूबाट सिक्नुस् । उहाँहरूले प्रगति गर्न थालेको पाँच सात वर्षमै कत्रो प्रगतिवाद ल्याउनु भयो । प्राय सबैका नयाँ घर छन् । गाडी छन् । यस्तो प्रगति साहित्यकारले किन गर्नु हुन्न ? सधै काँधमा झोला र खुट्टामा हवाई चप्पल भिरेर प्रगतिवाद आउँछ ? अब तपाईँहरूको पनि प्रगति हुनु पर्छ । अनि मात्र साहित्यमा पनि वास्तविक अर्थमा प्रगतिवाद आउँछ । त्यसका लागि मेरोतर्फबाट जे गर्न पर्छ गर्न म तयार छु ।” यतिभन्दै उहाँले आफ्नो मन्तव्य टुङ्ग्याउनु भयो ।

हल तालीको गड्गडाहटले गुञ्जायमान भयो ।

०००
भैरहवा