नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ईश्वर पोखरेल :

अझै सम्झना छ : स्कूल छुट्टी भएपछि स्कूले साथीहरूसँग खरेलथोकको ‘दायाँबायाँ’ लागेर पोखरेलले साथीको घरमा एकदुई डबका ‘उडाउन’ पनि भ्याएको हुन्थ्यो, हुदैनथ्यो; साथीका आमा–दिदीहरू अत्तालिदै भन्ने गर्दथे— ‘ए बाहुन, धेर नखा; लाग्छ ।’

तर अब लाग्ने चीज र अबसर पनि कति, कति ! यिनै चीज र अवसरलाई लगान भनेर बुझ्‌नोस् ।

किनमेलका लागि राजधानीको बजारमा निक्लिनु भएको छैन ? आज निक्लिनुहोस् र पसलेसंग उपभोग्य सामानको मोल सोध्नुहोस् । सामानको मोल सुनेपछि पहिले आश्चर्य लाग्छ र पछि रिङ्गटा लाग्छ ।

रिङ्गटा लागे पनि सामान चाहिँ लिएर मात्रै फर्किनुहोला; महङ्गो छ भनेर पेटले मान्दैमान्दैन; भोक लाग्छ ।

भोक मेटेपछि कतातिर लाग्नुपर्ला भन्ने सोच्दै हुनुहुन्छ ? चिडिया घरतिर नजानु होला; दाम लाग्छ । सिनेमा घरतिर पनि के जाने र, खोई; लाम लाग्छ ।

नेताहरू गाउँ जान छाडेको धेरै भयो । बरु आउँनोस्, आज नेताकै भाषण सुनौं; खुल्लामञ्च जाऔं र मञ्चको नजिकमा उभिऔं । नेताको अनुहार हेरेपछि पहिले टिठ लाग्छ र भाषण सुन्न लागेपछि झिंजो लाग्छ ।

झर्को लागे पनि भाषण सुन्न चाहिँ छाड्न हुँदैहुँदैन; गाउँको चिया पसलमा गुड्डी हाँक्न काम लाग्छ ।

बरु गुड्डी हाँक्ने प्रतिभा पो तपाईसँग छ कि छैन ? गुड्डी हाँक्न सहरको मोटर हाँक्न सिकाउने ‘ड्राइभिङ्ग ट्रेडिङ्ग सेन्टर’ले मरिगए सिकाउँदैन; कि सुश्री एनजीओ मैयाको कार्यकक्षमा पुग्नुपर्दछ, कि त पार्टी कार्यालयतिरै जानुपर्छ; ‘ट्याम’ लाग्छ ।

पार्टी कार्यालयतिरै जानुहुन्छ भने फर्किदा लोकतन्त्रको सञ्चो/विसञ्चो पनि बुझेर आउँनुहोला; जिल्ला फर्किएपछि त घरि नाकाबन्दी र घरि कर्फ्युसँग मात्रै भेटघाट हुन्छ; नियास्रो लाग्छ ।

सुश्री एनजजिओ मैया भएतिरै लाग्नु हुन्छ भने पनि लौ; तर सम्पन्न परियोजनाको उच्चतम् कागजी उपलब्धि र भावी कार्यक्रमको हावादारी प्रवचनबाट चाहिँ सकेसम्म जोगिनु होला; उङ् लाग्छ ।

सुश्री एनजिओ मैयाको कार्यकक्षको सोफामा उङे पनि वा मस्त निदाए पनि ‘सुश्री एनजिओ मैयाकहाँ सुतेर आएँ’ चाहिँ भन्न हुँदैहुँदैन; बात लाग्छ ।

रमाइलो कुरा त के भने, एनजिओ मैयाको कार्यालयमा प्रवेश गरिसकेपछि चिया मात्रै पिए पनि मात लाग्छ ।

अझ थोरबहुत अङ्ग्रेजी जान्नु हुन्छ र झोलामा झुक्किएर छोरीको अङ्ग्रेजी विषयको ‘होमवर्क कापी’ परेको छ भने श्रीमान आइएनजिओ तपाईंकै प्रतिक्षामा हुनुहुन्छ; ‘प्रोपोजल’ भनेर त्यही कापी देखाइदिनुहोस्‌; ‘धेरथोर’ हात लाग्छ ।
तर साँझमा डेरा फर्किन धेरै ढिलो नगर्नुहोला; शहरको सुरक्षा व्यवस्थालाई अचेल अलिक सञ्चो छैन; कसैले बाटो छेक्यो ? स्वाभाविक हो : पहिले अनौठो लाग्छ र पछि डर लाग्छ ।

०००
बोझेपोखरी, ललितपुर
हेटौडाबाट आर.सी. रिजालको सम्पादनमा प्रकाशित ‘अक्षय अक्षर’बाट)