नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. विदुर चालिसे :

परिस्थितिकाे विराेधकाे नाममा सुल्टाे बाटाे हिँड्न खाेज्नेहरू थिए तथापि समर्थनकाे नाममा उल्टाे बाटाे दाैड्नेहरू पनि त्यत्तिकै थिए । सङ्कल्पकाे प्रतिनिधि चुपचाप थियाे । फेसबुक, एक्स र युटुवमा पक्ष-विपक्षकाे ताना-बानाका साथ हल्ला खल्ला थियाे । उभिएर बसेकाे हरिलठ्ठकलाई फाेन आयाे । फाेनमा स्वर सुनिन्थ्याे ।

– “महाधिवेशनमा मेराे टिमलाई जिताउन लाग्नुस !”
हरिलठ्ठक बल्लबल्ल प्रतिनिधि बनेकाे थियाे। उसलाई महाधिवेशन भन्नाले पक्ष विपक्षकाे लडाई झगडाभन्दा पनि एकात्मक अभियान हुनु पर्ने भन्ने बुझाइ थियाे । यत्तिकैमा अर्काेतर्फकाे फाेन आयाे । फाेनमा निकैबेर कुरा गर्याे । सायद प्रलाेभनहरू पनि सुन्याे । फाेन राखेपछि उसकाे टाउकाे चक्कराउन थाल्याे । चिच्यायाे ।

-“पद जति यिनलाई मात्रै चाहिने !” हामी जस्ता याेग्य, अनुभवी, विज्ञ र इमान्दारलाई केही नचाहिने !! हा हा हा महाधिवेशन !”

हरिलठ्ठक एकाएक भावनामा उड्न थाल्याे । उसकाे चेतनाकाे स्तर अकासिन थाल्याे । फेरि समयक्रममा बारम्बार टिम-टिमबाट फाेन आइरह्याे । पागल झैँ बनिरहेकाे हरिलठ्ठकले एउटा विचार गर्याे । पुन:पुन: महाधिवेशन सहयाेगकाे अपेक्षाकाे फाेन सबै तिरबाट आउने वित्तिकै उसले पनि भन्न थाल्याे ।

-“मलाई कुन पद दिन्छाै त ?”

-“पद त बाँकी छैन, अर्काे महाधिवेशनमा सहयाेग गर्छाै नि !”

हरिलठ्ठक मरिमरि हाँस्न थाल्याे । उसकाे स्वभाविक चेतनाकाे गति उच्च हुन थाल्याे । फाेनैपिच्छे जवाफ र माग पेश गर्न थाल्याे ।

-“मलाईचाहिँ के दिन्छाै ?”

कराउँदा कराउँदै, फाेन सुन्दासुन्दै उसलाई पनि देश परिवर्तन गर्न नेतृत्व गर्ने विचार फुर्याे । तब उसले आफूलाई फाेन गर्ने सबैतिर फाेन घुमाउन थाल्याे । उ पनि कड्केर सबैतिरका टिम टिमलाई फाेन गरेर भन्न थाल्याे ।

-“हरिलठ्ठककाे टिमलाई पनि सहयाेग गर्नु है नत्र विद्राेह हुन्छ !”

सहयाेगकाे याचना गरिरहेका अब्बल टिमहरू उसलाई फकाउन अनेक प्रलाेभन दिन थाले । उसकाे शक्ति बढेकाे महसुस हुन थाल्याे । कतैबाट प्रस्ताब आयाे ।

-“केन्द्रीय सदस्य पाँच जना दिन्छाैँ ! पूरा सहयाेग चाहिन्छ है ?”

महाधिवेशन न हाे, विचारकाे निष्कर्ष, नेतृत्व स्थापन र परिचालन गर्ने । साैदाबाजीमा आफू र आफ्नाे परिवार, नातागाेता र आफन्त पाेस्ने । हरिलठ्ठक विचार गर्दै थियाे । अर्काे टिमबाट जरूरी फाेन आयाे ।

-“अब तपाईलाई दस सिट छुट्याएका छाैँ, दायाँ बायाँ नहाेस् !”

हरिलठ्ठककाे बार्गेनिङ पावर बढ्दै गयाे । परिस्थिति उनकाे झन मजबुत हुँदैगयाे । पछिपछि उसकाे हरिलठ्ठक चेतना विकसित हुँदै गयाे । उसले बार्गेनिङकाे सूत्र बनाएर गम खान थाल्याे ।

– “पख ! पख !! बाेल्याे कि पाेल्याे । तै पनि न अध्यक्ष कै अफर कतैबाट आउँछ कि !”

उसकाे मानसिक तरङ्ग चड्किन थाल्याे । केही गरी अध्यक्ष नै भइ हालेँ भने त याे देशलाई बनाउन लाष्टाँ एउटा मन्त्र अवश्य हावामा फुकिदिन्छु ।

– “फुमन्तर- फू !”

०००
काठमाडाैं