नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

चरम गरमजस्तै, भाउ चढ्दैछ आज ।
जमिन सिरू अँगेरी, झार जड्दैछ ताज ॥
दलहन तरकारी धान कोदो हरायो ।
पर मुलुकतिरैका घिच्न पर्ने गरायो ॥ १॥

‘लसुन’ सुन हीरा छन्, साग खागै समान ।
मितितिथि सकिएका, प्याक पुग्दैछ गाम ॥
भुटन र मसला वा, खाद्यका चीजबीज ।
सगरशिर चढे छन् बन्न थाल्यौँ अधीर ॥२॥

सडक सकस खाल्टा, गन्दगी नाक फोर्ने ।
कति दिन महलाले, तुण्ड हाम्रा सुमर्ने ??
कसिँगर सडकैमा, श्वानका शौच चल्छन् ।
सडक पसल ठेला यात्रु धौ- धौ छिचोल्छन् ॥३॥

कमिसन घुसखोरी, तस्करी चल्छ हौसी ।
जति पनि गबुवाले, माग्छ भैली र द्यौसी ॥
समय कति गए खै, छैन उद्योगशाला ।
मुलुक जन दुखी छन्, चिल्लिए मन्त्री-साला ॥४॥

रफ- गफ – कफ बोकी, नाच्न थाल्यो चुनाब ।
खल- कल बनियाँका, हातमा छन् मशाल ॥
नव युवक युवाका, जोसिला रक्त बेची ।
कति दिन भुँडी भर्ने, देश-अस्तित्व चेपी ॥ ५॥

सुमधुर धुन छर्ने, घोषणा- पत्र खोक्रा ।
जन जन किन बाँड्यौ, धूर्त बोक्रा र छोक्रा ॥
दल विदल बनायौ, स्वार्थ गाँठो बुनेर ।
कति दिन दुख खप्ने भ्रष्ट डाम्ना चुनेर ।

०००
धादिङ