नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कथा के सुनाऊँ व्यथा बल्झिँदै छन्
बढून् पाइला के यतै अल्झिँदै छन् ।
नयाँ हैन सुन्नूस् पुरानै कहानी
जहाँ घाम झुल्किन्न हुन्छन् बिहानी ।।१।

युवा देश छोडी पुगे दूर आज
छ एक्लो बनेको कठै यो समाज ।
मिलोस् रोजगारी यहीँ गर्छु धामा
भनी रुन्छ छोरो उता जान्नँ आमा ।।२।

न उद्योग चन्ल्छन् न ता चल्छ धन्दा
बढेको छ सास्ती प्रणाली नबन्दा ।
नयाँँ वाद ल्यायौँ भन्यौ खै कहाँं छ
भुल्यौ सर्वहारा र दुःखी जहाँ छ ।।३।

न खाना पुर्‍यायौ सयौँ भोकमा छन्
यहाँ काम हुन्नन् सबै तोकमा छन् ।
हुँदा देश नाङ्गो न टालो जुटायौ
सयौँ स्वप्न बाड्यौ सिसाझैँ टुटायौ ।।४।

हुँदा एक भान्से मिलाएर बाँड्थे
भए धेर भान्से सधैंँ र्‍याल काढ्ने ।
यता टाल्न खोज्यो उता पर्छ प्वाल
भयो देशको यो अवस्था कराल ।।५।

भयो स्वार्थ हाबी यही लाग्छ प्यारो
बन्यो देश नेपाल झन्झन् अँध्यारो ।
विनास्वार्थ कोही गरोस् राजनीति
भुल्यौँ मूल्य आफ्नो र ल्यायौँ कुरीति ।।६।

खने स्वणर् देला धरा मग्मगाई
नधाऊन् युवा राहदानी समाई ।
फुकाएर गाँठो गरौँ छैन गन्ती
भनौँ देश प्यारो यही गर्छु बिन्ती ।।७।

काठमाडौं