नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मनका आवेगहरूको प्रवाह,
किंचित न गरेर परवाह,
बग्न थाल्छ कागतको धरातलमा,
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

भावनाले जब सहन सक्दैन,
अन्तरमा जन्मिरहेका अनन्त,
विचारहरूको प्रसव पीडा
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

मुटुले थाम्न नसकेर स्पन्दनहरू,
उच्छ्वासित भै हुन्छन् मूर्तिमान,
शब्द-शब्द स्वयं बन्छन् समाधान,
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

सृष्टिको अनुपम सौन्दर्य सामु,
ज्ञान र बुद्धिले गर्छ समर्पण,
अक्षर-अक्षरमा भाव गर्छ नर्तन,
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

जब असह्य हुन थाल्छ निष्ठुरता,
अनाहक हावी हुन थाल्छ
विचारमाथि निरंकुशता
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

आगोले बिर्सन थाल्छ तापशक्ति,
चापलुस चरणहरूको थाल्छ गर्न भक्ति,
विचारधारा पर्खेर बसेको हुन्छ ज्ञानवृष्टि,
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

अनुभूतिलाई दिनुपर्ने हुन्छ अभिव्यक्ति,
जब व्यक्ति स्वयं हुन खोज्छ समष्टि
कला र भावमाथि हुन्छ उसको दृष्टि
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

बाटो छेकेर सिउँडी काँडाहरू,
जब गर्न थाल्छन् अट्टहास-,
धर्मराउन थाल्छ- मानिसको विश्वास,
हो, तब कविता लेखिन्छ ।

विराटगर