नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

पानी साहित्य लेख्छन् कतिपय कविले, लेख्छ आगो कसैले
आफ्नै श्लाघा र आफ्नै रतिरत मनको जोड्छ धागो कसैले
कोही चोरेर लेख्छन्, सुरुबुरु कतिले आशिके तान भर्छन्
कोही लेखी प्रशंसा, स्तुतिलवजहरू शक्तिको गान गर्छन् ।
६६

‘चारी’, सारी कि साली, कमिशन र कतै घूसमा चल्छ सत्ता
ईर्ष्या, विद्रोह, चम्चेगण कतिपयका सूझमा चल्छ सत्ता
सत्तासाहित्य होला प्रभुनिकट भई स्वार्थ खोज्नेहरूको
दाह्री साहित्यले पो यस बखत टुसो हाल्न थाल्यो मजाको ।
६७

दाह्रीवाला छ फोटो झरझर छ कुनै श्वेत वा अर्ध सेतो
पासैमा हुन्छ अर्को चमक छ मुखको भर्खरै काटिएको
दाह्रीकै वाक्य हुन्छन् तलतिर सजिलो भावमा लेखिएको
दाह्री साहित्य साँच्चै कविमनपथमा लाग्छ हाल्दैछ खुट्टो ।
६८

शूलीको छैन दाह्री, न छ गणपतिको, विष्णु छन् साफ, चिल्लै
उस्तै नै छन् मुरारी, रघुपति, सबका लोभलाग्दा जुँगा खै ?
फोटो हेर्दा त यस्ता सुर कतिपय छन् स्त्रैण पो हुन् कि भन्ने
शंका लाग्यो बुझाई निरुपण दिनुहोस् शास्त्र जान्नेहरूले ।
६९

मुठ्ठीले नै नखाम्लासरि लहलहका कुम्भकर्ण रे जुँगा छन्
उस्तै रावण्, हिरण्येकशिपु र यमका कीर्तिमानी जुँगा छन्
झाडी नै हो कि लाग्ने ऋषिगण जतिका, ती तपस्वी हुनाले
चर्चा दाह्री जुँगाको सुरबुरु यति नै गर्छ खोलाघरेले !
७०

०००
‘स्रग्धरावलीबाट’
शूली= शङ्कर भगवान्, शिवजी