नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भोजराज रेग्मी “मुखाले” :

हाम्रा बज्यैहरूले बात्ती कातेझैँ
खुरुखुरु खतरनाक आविष्कार गर्ने,
हाम्रा आमा, दिदी र भाउजूहरूले
दुनाटपरी गाँसेझैँ
निष्फिक्री आणविक हतियारहरू बनाउने
धुन्धुकारी मिष्टर साइन्स ७ ब्रदर्स
यतिबेला
लकडाउनमा भद्रो हेरेर बसेको छ
त्यसैलाई उल्ल्याएर, गिज्याएर बस्दाबस्दै
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

ईश्वर मरिसकेको ठोकुवा गर्दागर्दै
आँफै मरेको नीत्शेको प्रेत
सुगरप्रेसर, बाथ र दमले थलिएको बूढो “प्रभु” को
लहरेखोकीको क्यारिकेचर गर्दागर्दै
अहिले भाइरल भएको छ
त्यही फन्टुसको युट्युब हेर्दाहेर्दै
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

ठाउँ कुठाउँ निःसङ्कोच
चुम्माचाटी गर्ने कामदेव र रतीहरू
यत्तिखेर,
मुखमा लगौंटी लगाएर कोरोनालाई सरापिरहेछन्
तिनलाई नै खुच्चिङ् भन्दाभन्दै
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

सत्रदिनदेखि अलपत्र
भोकबहादुर र निराशमायाहरूलाई
एक प्याकेट चाउचाउ राहत बाँड्न
एक दर्जन “देखाउने दाँत” हरू
मिडियामा ङिच्च गर्न हानाथाप गरेको देखेर
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

कहिलै पनि सिकाएर नसिक्ने ,
भोगेर नचेत्ने भेडाहरूलाई
धर्मको हरियो घाँस देखाएर
भुत्ला काटेर नाङ्गै पार्ने
छाला काडेर बुङ्गै पार्ने
छट्टू महापुरुषहरूले
पर्दाफास हुने पीरले
चिट्चिट पसिना काढेको देखेर
मज्जा मान्दामान्दै
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

अकुत सम्पत्ती र अलओल्ले शानमानको
चङ्गा उडाएर रमाउने चङ्गेज आखाँहरू
यतिबेला
सुनको पिंजडाभित्र हिराको गलैंचा ओछ्याएर
ईम्युनिटी बढाउन कपालभाँती गर्दैछ्न्
तिनैको हविगत हेर्दाहेर्दै
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

मन्दिर, मस्जिद, गुम्बा र चर्चमा
भगवानहरूलाई कैद गरेर
तिनका नाममा बेहिसाव सिदाखान्की लुँड्याएर
मनपरी गरिरहेका मनुवाहरू
निरुपाय लाचार आफैँ डल्लिएको देखेर
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

असन्तुष्टी, आक्रोश र अन्यौलको
पिरो खारले आत्तिएका
सिँहदरबारहरूका हाच्छ्यूँ र खोकीहरू
स्यानिटाइजरको लिपिष्टिक दलेर
छिमेकी भैयाको न्यू सुपर्हिट गानामा
हाउभाउ र नखरा गर्दैछन्
तिनैको टिकटक हेर्दाहेर्दै
मैले कविता लेख्नै बिर्सेँ ।

०००
२०७६ चैत्र २८
खाँदबारी ।