नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल :

सुशील संस्कार थियो कता गयो ।
जनै भनेको लहरो हरो गयो ।
पुजिन्न पाञ्चायन देवता घर ।
विवाह छेको नहुने भयो थर ।१।

भुलेर आफ्नो कुल धाम गोकुल ।
टिको पुछी टाइ गरिन्छ सामिल ।
जपिन्छ बाईबल होलि वाइन ।
पनातिमा पैतृक छैन पाइन ।२।

नसा छ पैसातिर बिक्छ इज्जत ।
बारिन्न जूठो न समाल्छ सत्गत ।
अदालती चल्छ विवाह कार्तिक ।
महान नेता बनिहाल्छ नास्तिक ।३।

भुले निदिध्यासन आत्म-चिन्तन ।
सनातनी संस्कृतिको सुमीरन ।
भएर विन्दास नसालु झोलमा ।
चरित्र सस्तो महिलो छ घोलमा ।४।

पढाइ शिक्षा व्यवसायिकी भयो ।
पदार्थको चिन्तनमा डुबेछ जो ॥
गरिन्न आध्यात्मिक ज्ञान दर्शन ।
परम्परा लोप भयो विसर्जन ।५।

संसारमा द्वन्व जताततै किन ?
सकेन सिद्धार्थ नवीन जन्मिन ।
निषेध धेरै छ तमोगुणी मन ।
असत्यको ताण्डव खेल मञ्चन ।६।

धरापमा छिन् प्रकृति प्रवाहित ।
अनाथ झैं आर्त छ लोकको हित ।
कता छ खै नैतिक मूल्य मान्यता ।
उदास सर्वाङ्ग छ चेत शून्यता ।७।

०००
काठमाडौं