नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल :

छैन जाँतो, ढिकी उप्किए ओखल ।
धर्मशाला, गुठी, मासिए सत्तल ।
वेद बूढो भयो, चल्छ कम्प्यूटर ।
नेटमा खोजियो शास्त्रको उत्तर ।१।

छैन टुप्पी, जनै भैसके पास्टर ।
तीनपाने लिने नै भए मास्टर ।
पोषिलो हुन्छ अण्डा बतासे सही ।
दूधको चाहना छैन ताजा दही ।२।

व्यस्त छन् जिन्दगी कामको चाप छ ।
सम्पती जोड्नमै होड सन्ताप छ ।
लोभमा पापमा व्यस्त व्यापार छ ।
तस्करीतन्त्रमा मस्त सर्कार छ ।३।

न्याय मर्दै गयो चर्कियो बेथिती ।
मासियो देशको सम्पदा संस्कृति ।
गाउँमा रम्न छोड्यो युवाको मन ।
भित्रियो देशमा पश्चिमी पैह्रन ।४।

देश राम्रो थियो शान्तिमा निर्भर ।
युध्दले भत्कियो बुध्दको यो घर ।
ज्ञानको छाहरी आज को दिन्छ र ?
टाइ विज्ञानकै भिर्दछन् जन्तर ।५।

चेतना,प्राण विज्ञानले भर्छ र ?
वस्तुवादी कहाँ भेट्तछन् ईश्वर ।
वेधशाला बने बाहिरी भौतिक ।
नेट जोड्दैन विज्ञान आत्मासित ।६।

शून्य हो विश्व ब्रह्माण्डको कारण ।
सृष्टिको बीज ॐ मन्त्र उच्चारण ।
मास्न खोज्छन् यहाँ ब्रह्म ॐ अक्षर ।
सूर्यमा सुन्छ नासा यही ॐ स्वर ।७।

बुद्धका नाति हौँ बुद्धु बन्दै गयौँ ।
योग अध्यात्मको मार्ग भुल्ने भयौँ ।
काग हो यो जमाना कुदे जो पछि ।
जोड विज्ञानमा ज्ञानको सङ्गति ।८।

०००
काठमाडौं