नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विष्णुहरि पौडेल :

देखिन्थ्यो नागढुङ्गा तल शहर सफा फिर्फिरे राष्ट्र झण्डा ।
शोभा बालाजुको कान्तिपुर गजुरको, बज्दथे शंख घण्टा ।
थोत्रा पाटी र पानी रहित मरुहिटी तुच्छ कस्ले बनायो ?
जे हेर्‍यो त्यै सडेको बनकर-पुर झैं राजधानी गनायो ।१।

बाटामा छैन बत्ती,सडक असजिलो टन्न खाल्टा र खुल्टी ।
वर्षामा जम्छ पानी,वरपर छ हिलो,कार मार्छन् डुबुल्की ।
गल्लीमा हिँड्न सास्ती; बयल,कुकुरको बिग्बिगीले सतायो ।
छैनन् इक्षुमती नै; ढलमति भइछिन्; राजधानी गनायो ।२।

धूलो धूवाँ छ हेर्दा हर मिसिन चली फाल्छ आबाज चर्को ।
ट्याँ ट्याँ गर्छन् सबारी; ध्वनि छ करकशे; दिन्दिनै सुन्न झर्को ।
पेटी ढाकेर बस्ने;सडक पसल छन्; बेथिती सल्बलायो ।
पानी नै छैन काकाकुल सरि जनता, राजधानी गनायो ।३।

बाटोमा छैन शौचालय सुलभ कहाँ फेर्नु च्यापे पिसाब ?
भेटे एकाध चर्पी हरक अति कडा गन्दगी बेहिसाब ।
चल्नै गाह्रो छ झन्; पैदल अति घुचुरो; ठेलिने नै गरायो ।
थुप्रै विश्राम गर्ने स्थलतिर कचरा; राजधानी गनायो ।४।

चौबाटो, चोक, गल्ली; छिचलि-नसकिने खात फोहोर डाला ।
लाम्खुट्टे रोग सार्छन्; घर घर सरुवा रोग झाडा पखाला ।
साँढे, बाच्छा र छडा कुकुर विनसिती; चेतकासी गरायो ।
मुर्दाको दाहले झन् पशुपति धमिलो राजधानी गनायो ।५।

बाटामा बग्छ नाली; ढल पनि गतिलो छैन दुर्गन्ध खालि ।
बाटामा पिच्च थुक्छन्; कफभरि छ झिँगा भन्किँदै मार्छ ताली ।
छेवैमा छन् पकौडा पसल चटपटे; पान पत्ता लगायो ।
चौपायाको सिनोको; हरक छ नमिठो ;राजधानी गनायो ।६।

नेता नाथे भएछन्; घुस कमिसनको; स्वार्थले ग्रस्त मस्त ।
डम्पिङ्-साईड भन्दै; नगद हजम भो; अर्ब खर्चे प्रशस्त ।
हाला गुह्येकिराको; सरि छ शहरिया चेतना नै गुमायो ।
नौलो नेतृत्व बन्ला; कि त अब अगुवा; राजधानी गनायो ।७।

०००
काठमाडौं